C 227 ) 



Laurus fetens. Hort. Kcw., éd. 1, vol. 2 , pag. 39. — Willd., Enum. h. berol.,vol. 1, pag. 434. — 

 Link,Enum. h. e/usd., vol. 1, pag. 489. — Buch , Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 149 , cum ic. flores 

 femineos et fructum juniorem exhibente. 



Laurus maderiensis. Lamck., Encjcl., vol. 3, pag. 449. 



Laurus Till. Poir., SuppL, vol. 3, pag. 324. 



Persea fetens. Spreng., Syst., vol. 2, pag. 268. 



Oreodaphne ( Ceramopliora) fetens. JY. ab Es., Laurin., pag. 449. 



Hab. Maxima est arbor sylvarum Canariensium, cxlant adhùc in Palmâ truncis plures 

 ingénies ad vallem de los Sauces et circà fontes Canarise las Madrés de Mo/a. Est 

 quoque Maderensis. 



Descr. Arbor procera, 70-100-pedalis, trunco cylindraceo, elato, scabro, ramis latè in aéra provectis 

 quibus Columbas lawworas Nob. considentes venator plumbeo igniarii imbre frustra attingere quserit. 

 Lignum durissimum, fibrosum , fusco-viride demùm nigrum arboris vivse sub lignatorum bipenni tam 

 fetidum ut non uno eodemque die iisdem hominibus sed saspè iterando cœdendum , trunci mortui et 

 jam sied inodorum. Ramuli graciles , angulati , demùm striati , glabri , fusci , foliati. Folia alterna , 

 approximata , suboblongo-lanceolata , acuminata , in petiolum basi abrupte attenuata , membranacea, 

 nervosa, nervo medio gracili , secundariis penninerviis, curvato-ascendentibus, irregulariter reticulata, 

 juniora pilis sericeis fuscis appressis pubescentia, mox glaberrima, suprà nitidula, intensiùs viridia, sub- 

 tùs pallidiora, margine subrevoluta, undulata, subtùs ad nervorum axillas inferiores vel etiam supe- 

 riores bullatas bullis iiatùs lanâ fusco-albescente vestitis , petiolis canaliculatis subtùs carinatis. Pani- 

 ccljE elongatœ , racemosse , axillares vel ad apicem ramorum breviorum enatse , foliosse vel nudse , 

 pedunculis striatis , ancipitibus , folia excedentibus , squamis bractealibus ovatis acuminatis , hirsutis , 

 mox caducis. Flores viridi-lutescentes , suaveolentes , Tiliam curopœam quodammodô referentes undè 

 nomen endemicum et hic et in Maderâ TH. Perigonidm//oa-w masculi in alabastro globosi profundè 

 6-fidum , tubo brevi intùs hirsuto , in pedicellum decurrente , laciniis patentibus , ovato-oblongis , 

 obtusis, intùs hirsutis , ex tùs glabris ; stamina perigonii laciniis aliquanto breviora , filamentis 

 crassis , hirsutis , antheris primi et secundi ordinis ovatis , apice rotundatis , tertii ordinis subqua- 

 drato-oblongis extrorsis, glandulis basalibus oblongis, angulosis, canaliculatis, sessilibus, staminodiis 

 quarti ordinis lineari-lanceolatis , glandulosis, acutis ; ovarium rotundatum, ovulo rotundo abortiente 

 munitum, stylo brevi crasso, stigmatecliscoideo,hinc fisso. P ^rigonium floris feminei in alabastro ovati 

 infundibuliforme, tubo turbinato, intùs glabro, laciniis ovatis , acutiusculis , conniventibus , extùs gla- 

 bris , intùs subhirsutis ; stamina perigonii laciniis sat breviora , ferè ut in flore masculo sed minora 

 atque hrrsutiora et staminodia quarti ordinis angustiora; ovarium elliptico - ovatum , ovulo ovato, 

 albo, fecundo, — mox accrescit tubus atque apice constrictus ovarium thecœ modo laciniis adhùc per- 

 sistentibus jam jamque casuris et stylo exserto includit. Bacca perigonii tubo cum pedicello valdè 

 accreto , laciniis delapsis , sicco , rugoso , crasso , indurato , cupulari , apice eroso ad médium usquè 

 induta, ovata, utrinque obtusa, glandiformis, apice styli basi mucronulata , basi insertionis cicatrice 

 notata, vix carnosa, levis, epicarpio chartaceo fusco-virescente. 



