( U\ ) 



Euphorbia thymifolia. Farski, Fi. œg.-arab. (1775), pagg. cxn et 94, n. 93. — Del.!, FI. a-g. lll. 

 (1812) , pag. 63, h. 469 (in herb. Des/.) , non alior. 



Hab. Id Arabià felici , regione inontium média circà Ghomfude (Forsk.) ; in Mgypiô 

 cùm inferiorc circà Damiatam (Delil.!), Alexanclriamquc (G. à Monlbrel ! in herb. Webb.) 

 tùm superiore (Delil., Audi, exsicc. n° 2o33 ! anonyma îri h. Deless.), circà Syenem 

 Sieb.! : E. thymifolia)^ in Nubià austrnliore Gordofanâ ad montcm Araehqold (Rolschy !) 

 exsicc. n° 1 55 : E. granulat(i)\ in Abyssin ià ad oras flum, Tacaze glar.eosas siccas infrà 

 Dscheladscheranne (Schimp.! exsicc: E. granulata), undè stirps usquè ad ipsa Nili 

 ostia mareque Mediterraneum descendit ; in Senegarnbià circà Dagana et Podhor 

 (Leprieur! in h. Deless.) adque \\cum K an in peninsulâ Çapitis viridis (Perrolt.! ibid.) 

 necnon in ins. ipsis Gorgoneis sive Prom. Virid. (Webb! Spic. Gorgon.) — In Senegarn- 

 bià floret à Septerabri in Aprileni. 



E. depressœ americanee simillima , sed foliis semper immaculatis dorsoque sâepissimë glaucis non 

 utrinquè viridibus , et involucellis latere interiore glaberrimis non pdosis , atque calyculo floris fœmi- 

 nei magis distinct© et profundè trilobo quamvis parvulo , impriinis verô seminibus duplo longioribus 

 latioribusque, nunquàm parallèle sulcato-costulatis, sed irregulariter rugosis aut varie quasi fossulatis 

 distincta, quamobrem in speciem propriarn aecipi posse vidctur, praesertim cùm notulis enumeratis 

 patria accédât diversissima. 



Descr. Radix annua, filum emporeticum sœpè crassa. Cadles ex unâ radiée plurimi, humifusi, pal- 

 mares, spithamœi vel pédales, fragiles (imprimis ubi magis elongati) à basi rainosi , cum raniis albidi 

 vel purpurascentes et pube moniliformi bine densiore illinc rariore simulque crispulâ vel rectà patente 

 vestiti, vel utrinquè gl abri use ul i , ne imâ quidem parte unquàm radicantes. Glandcla dicliotomiarum 

 brevissima , truncata. Folia petioluiata, berbacea , 3-4-nervia, semi-opaca ; facie glabriuscula et laetè 

 viridia planèque immaculata , dorso villosula et pallidiora sœpiùsque omninô glauca, passim purpu- 

 reo-marginata, petiolo hinc glabro illinc piloso, caulina (speciminum saltem longiorum et mediœ mag- 

 nitudinis) oblongo-elliptica, obtusa, 4-5 1/2 lin. longa, 2-3 lin. lata, basi obliqué subcordata, margine 

 altero reniotè obscurèque vixque à basi serrulata , serrât uris apiculatis quamvis obsoletis, superiora 

 rameaque diinidio angustiora et breviora, oblongo-obovata , apice obtusa (cum vel sine mucronulo) 

 ibique solùm denticulata , basi in cuneum inœqualem desinentia. Stipula utrinquè 2 , remotiusculae , 

 villosulse , subulatse , integerrimse vel trifidse , passim bipartitse. Flores axillares , solitarii , brevissimè 

 pedicellati, contractione ramulorum semper glomerulati , 2-4 ve simul, glomerulis in spicas laxè folia- 

 tas saepè approximatis. Involucella parva (1/2 lin. longa), campanulata, viridi-quasi 5 costata , foris 

 patulè villosa (etiam earum plantarum quarum lierba glabrescit), intùs striata glaberrimaque, ore alter- 

 rratini 5-dentato et 4-glanduloso ; dentés membranacei, erecti, indivisi, ex latâ basi subulati , pilis lon- 

 giusculis septulatis, pectinato-ciliati, acumine solo nudo; glandulse exiguse, transversè elliptica?, secun- 

 dùm longitudinem sulcatae, cereo-luteoke vel purpurascentes, margine petaloideo nullo vel brevis- 

 simo, passim tamen cliametrum glandulse excedente tùmque integerrimo albo, cinctœ, stipite glandu- 

 lam gerente dentibus vicinis feiè dimidio breviore , lineari , pilis paucis pectinato-ciliato ; flores mas- 



111. — (3 e SECT. ) 31 



