( 250 ) 

 sessilibus , glabris, floralibus ovato-rotundalis, apiculatis, caducissimis ; involucri brevis 

 subcyathiformis squamis quadratis , brevissimè et obtuse cornutis , inter cornua latè et 

 obtuse dentatis, basi lalis rotundatis; floris masculi bracteis lalis planis ferè ad basin lace- 

 ris; coccis magnis, levibus; seminibus ovatis , fuscis , luteo-scrobiculatis , epistomio mi- 

 nimo. 



Euphorbia piscatovia. Hort. Kew., éd. 1, vol. 2, p. 137. 



Figueiro do Inferno Madereusium. 



Ha.b. Hanc plantam in ins. Canariensibus nuspiam legimus , quarum tamen eivem esse 

 probabile est, nisi in Hort. Kew. celebr. Solander speciem proximam pro eâdem habuerit. 

 Descriptio nostra sumpta est è speciminibus à nobis anno 1828 in Maderà lectis. 



13. EUPHORBIA REGIS JUBAE. Nob. 



E. caule frutescente, ramis saepè robustis foliosis, foliis elongatis, lineari-oblongis, ssepè 

 amplis, oblongo- ovatis , obtusis vel subapiculatis , caducis; involucri longiusculi tubulosi 

 squamis quadratis lunatis, cornubus longiusculis subfiliformibus obtusis 5 floris masculi 

 bracteis filiformibus, apice penicillalim laccris} coccis levibus ; seminibus ovatis , nigris , 

 albo-marmoratis, levibus, epistomio parvo coronatis. 



Tithymalus dendroides Linarîœ foliis ex insulâ Canarinâ. Pluk., Alm.,p. 369 ; Phyt., tab. 319,/. 5, 

 pessima. 



Eupborbia piscatoria. Link in Buch Can., p. 158 , et Buch, p. 168. — Nob. in Geogr. bot. passim. — 

 Hort. Kew. pro parte? 



Eupborbia mauritanica. Nob., Floral. Lancerotiœ Geogr. bot.,pagg. 31,32 et 33, vav. est foliis flora- 

 libus valdè dilatatis. 



Tabayba selvaje Nivariensium. — Tabayba mora Canariensium. — Higùerilla Palmensîum ex Buch. 

 Hab. Hujus stirpis specimina à Teneriffa, Canariâ, Lancerottâ et Palmâ traximus nec 

 dubitamus quin et in reliquis vigeat insulis. In Palmâ hanc plantam ad altitudinem 1200 

 ped. super Oceanum loco la Lavanda dicto scandentem vidit de Buch, sed planta est ut 

 plurimùm maritima. 



Distrib. geogr. Stirps est ex toto Ganariensis. 



Obs. Ilsec species à prsecedente quâcum confusa fuit plurirais noiis sed prœcipuè glandulis longé 2-cornibus et 

 seminibus differt. Nomen in honorem principis egregii fecimus. Euphorbia enim ab Euphorbo dicta archialro régis 

 Jubaî qui Romaî in domo Cœsarum Julii atque Octavii educlus Mauritaniam citeriorem seu Tingilanani ab Augusio 

 pro regno aviio acceperat : post mortem inter deos indigetes à Mauris relatus fuit. Plura gra3cè scripsit. Explorato- 

 res in insulas Fortunalas poelarum lùm temporis figmentis et fabulositate obvolutes misit. Numerum , nomina , 

 situs patefecit. Inter alia ibi visa arbores fuisse ferulse similes ex quibus aqua exprimatur, ex nigris, amara, ex can- 

 didis polui jucunda ut à C. Plinio docemur {Mb. 1. cap. 57) referebant. Has ferulas Euphorbias potiùs, nostram ni- 



