( 3U ) 



Jinearibus stipatà, pedunculis demùm undique protensis, subaequalibus, per totam longi- 

 tudinem subulatis; perigonio ovato-oblongo , laciniis oblongo-lanceolatis, apice inflexis, 

 acutis, exterioribus dorso acutè carinatis, carinâ sub apice fcrè ad basin usque papillatâ; 

 staminibus longiùs exsertis, simplici apice subulato basi dilatato, 3-cuspidati cuspide inter- 

 mediâ latâ acutâ filamento communi oblongo lateribus leviler incurvis quartam partem 

 vel dimidium breviore ; ovario ovato, medio rugis 3 transversis albis notato ; capsula ovatâ 

 perigonium excedente. 



Ilpaffov. Diosc, lib. 2, cap. 178. 



Allium Porrum. Linn. Sp. pi,, pag, 423. — Plenk., le, lab. 253. — Monnard. in Gaud., FI. helv., 

 vol. 2, pag. 482, tab. 11, fig. 5. — Kunlh.. Enum., vol, 4, pag. 384. 



Hab. Specimina hujus speciei die 2 Julii florida capsulis nullis maturis in campis cœnobii 

 Sancti Dionysii del Monte legit Bourgeasus, exsicc. n. 999. 



Distrib. geogr. Planta est hortensis quse in regionibus lemperatis spontanea evadit. 



Obs. Nil Alliis lot auctoribus negligenler apparalis molestius , nec alibi enodator species tam contumaces 

 inveniet. Quanquàm inler diagnosim Porri nostram et Kochianam levis exstet discrepantia eadera esse vix 

 dubitandum, nam , sive ebaracter cuspidis antheriferœ longitudine deduclus non plenè et plané fidelis sit, 

 sive oculatus scrutator staminé à laciniâ suâ detracto mensuram filamenti communis nec partis suœ liberse sump- 

 serit, certum est mensuram nostram cum Kunthianâ, et cum specimine quod ex horto reg. Paris, examinavimus 

 aliisque ad amussim convenire. Hue quoque Âmpeloprasum Britannorum referri posse credimus. Linnœum enim qui 

 plantam à Raio in Synopsi descriptam cum Ampelopraso suo conjunxerat secuti sunt recentiores et omnes pro planta 

 Holmensi, in herbariis paucis obvia, verum evidenter (pr»3ter Babingtonium) descripserunt Ampeloprasum, cui 

 bulbus bulbillis farctus arvorum meridionalium pestis , summo Raio suo praîterviso qui Allii Holmensis radicem sim 

 plicem esse et tunicatum duntaxat cepa; in modum scribit. Notandum prœtereà sanissimi judicii bolanicum Borre- 

 rum, qui loca natalia viderai, à cultorum reliquiis proventum existimâsse. Babingtonius huic plantaj cuspidem 

 antheriferam filamenti communis lati lateribus rectis longitudine , bulbum bulbillos paucos magnos efformanlem 

 ascribit. Descriptioni nosti'se spécimen Porri horti regii Parisiensis anni 1837 ad amussim convenit. Species bas 

 controversas (Porrum se. et Ampeloprasum) non malè depictas distinctasque icon Monnardiana à cl. Gaudino data 

 monstrat. 



5. ALLIUM AMPELOPRASUM. Linn. 



A. bulbo crasso, tunicâ exteriore fuscà, grosse reticulalâ, interiore albâ, tenuissimè 

 puncticulato-striatà, bulbis plurimis minoribus ovatis farcto: scapo supernè scabro ad 

 médium foliato, foliis planis linearibus margine subdenticulatis , persistentibus, spathâ 

 lanceolato-ovatâ deciduâ; umbellâ laxè globosâ , pedunculis insequalibus, ferè omnibus 

 ascendenlibus elongatis, (pollicaribus vel sesquipollicaribus) basi dilatatis, subulatis, brac- 

 teis ovalis acutis suffultis; perigonii laciniis lanceolatis, exterioribus acutis, dorso margine 

 et carinâ papillosis, basi subgibbis; staminibus exsertis, exteriorum filamento acuto sensim 

 latiore, interiorum laciniâ intermedià anlheriferâ filamenti communis dodrantem aequante; 



