( 431 ) 



1. CYNOMORIUM COCCINEÙM. Mich. 



C caule erecto, squamis raris appressis transversim dilatatis aucto; spicà clavatâ, den- 

 siflorà. 



Fungus typhoides Melitensis. Bocc, Pi. rar. sic, tab. 81. 



Cynomoriiim coccineum. Linn., Sp. pi., p. 1375. — C. L. Rich., Balanoph. in Mém. du Mus., vol. 8, 

 p, 420, tab. 21, et separatim,p. 17, tab. 3. 



Hab. In insulâ Lancerottâ ubi ab incolis corneditur. 



Distr. geogr. Species est regionis maris Mediterranei quae à longitudine oppidi Oran 

 versus Orientera in Siciliam , Melitam , Cretam atque ^Egyptum protenditur. 



Obs. Spécimen Canariense ab ils à maris Mediterranei littoribus allatis nullo modo differt. Hujus stirpis analyses 

 tam plenas et perfectas, in Mém. du Mus. d'Hist. nat. I. c, dédit C. L. Richard, ut, nisi adhùc organi quo cinctum est 

 stamen (PaleceC. L. Rich.) vera natura exponenda esset, nescio quid in descriptione suâ de inflorescentiâ non satis 

 dictum sit. Existere in hâc planta flores hermaphroditos primus mihi indicavit celeb. R. Brown; flores eorumque 

 adumbrationes à Bauero delineatas ante oculos posuit, eosdem posteà in speciminibus vini spiritu immersis sed parce 

 dispertitos ipse reperi. Demonstraverunt mihi eadem quoque specimina bene asservata Paleam C. L. Richard stylum 

 esse ovarii abortivi et inconspicui, quo semper inseritur filamentum. Bractearum pellatarum inter flores sparsarum 

 positio satis regularis est : spirali série insertas esse facile videnclum. Florum gregibus definitis cognationem habere 

 haud dubitandum , quibusdam enim hujusce ordinis generibus loborum, quibus spica constat, bases indicant, et 

 in aliis, quorum inflorescentiâ magis composita , ramos à caule florifero prodeuntes subtendunt. Flores masculos 

 femineosque et bracteolis et lobis calycinis instructos esse credo, quanquam tam similes sint ut non nisi organi 

 ejusdem partes esse videantur. Hsecconfusiobracteolarum et segmentorum limbi calycis tubulosi, cui tubus adnatus, 

 in dicotyledonum ordinibus ovariis inferis instructis non insolila est. In alabastro novello distinctio horum organorum 

 clariùs patet , lobi enim calycini 2 vel 5 tum proximè circà styli basin nidulantur, bracteola autem ad basin ovarii 

 collocatur. Cùm autem flos admodùm novellus perianthium simul pentaphyllum mentiuntur. In fabricà autem hujus 

 stirpis miratione maxime dignus est stylus complanatus, cui chordse 2 submarginales à stigmate in ovarii cavum 

 decurrunt.Earum origo in stigmate nullo modocommunis est et per totum decursum liberse sunt, donecubi inseritur 

 ovulum inter se confluant. Si examini subjicitur flos vix enatus, stigma planurn et chordse magis imô ad basin usque 

 sejunctse apparebunt. Hase chordse aut stylorum duorum coalilionem aut, ex conjectura R. Brown mecum commu- 

 nicatâ, stylum Gynomorii immutatum et rudimentarium semper permanere indicant. Secundùm opinionem suam, in 

 Flora Javse divulgatam, necesse est ex constructions suâfolii carpellaris partem illam ex quâ conficitur stylus chordas 

 habere binas marginales stigmaticas, quœ per involutionemmarginum folii ipsius carpellaris inter se in majore plan- 

 tarum numéro confluunt, in nostrâ autem permanent distincti sed margines, per quos currunt, involuti propensionem 

 quandam ad hanc fusuram produnt. Corroboratur hœc sententia observationibus plurimis , in nullo enim floris 

 statu stylum altiùs divisum vidi, cavi nunquam alterius indicia in ovario detexi, ovulumque semper solitarium inveni, 

 concavitas quoque aut canalis styli maturi semper ab ovarii gibbo avertitur. 



Affinitas certè maxima est Cynomorii cum Balanophoris, Balanophorarum autem cum Gunnerâ, quod tractatu de 

 speciebus americanis proximo SocietatisLinneaneae consessu recitando probabo; cum Rafflesiaceis nihil cognitationes 

 habere pro certo censeo, à quibus cunctis quantivis momenti characteribus prseter parasitismum differunt. Accidit 

 iis, uti plantis ferè omnibus phanerogamis parasitantibus, ordini referri posse cui species prototypse organis accesso- 



