( U2 ) 



Cystopteris filix femina. Coss. et Germ. , FI. de Par. , p. 676. 

 Hab. Vulgaris est hsec filix in sylvis insularum Canariensium. 



Distr. geogr. Hsec species orbem veterem totum à regionibus hyperboreis usque ad 

 insulas Fortunatas atque Àbyssiniam novumque à Canada ad Virgîniam percurrit. 



Sect. III. ALLJNTODIJ. 



Sori brèves. Indusium fornicatum, medio vel latere laceratim dehiscens, 

 utrinque adnatum. 



9. ASPLENIUM UMBROSUM. X Smith. 



A. fronde 3-pinnatâ, glabrâ ; pinnulis lanceolatis, acutis, rariùs subcaudatis, approxi- 

 matis; pinnellis seu laciniis oblongis, obtusis, utrinque denticulatis, dentibusssepe2-den- 

 tatis; venis apice fureatis; soris numerosis, demùm confluentibus, medio vel ad latus in- 

 ternum lacera to-dehiscentibus. 



Polypodium umbrosum. Hort. Kew., vol. 3, p. 466. 



Aspidium umbrosum. Schkukr, Crypt. Gew., tab. 6\.—Swarlz, Sjn.,p. &0. — Willd., Sp. pi, vol. 5, 

 p. 283. 



Allantodia umbrosa. R. Br., Prodr., p. 149. — Kaulf., Enum.fil, p. 179. — Link, Fil. H. R. Ber., 

 p. AI. — Seul?., FI. az., p. 15. 



Hab. Hanc plantam in Fortunatarum florulâ enumeravit Linkius, nullo loco proprio à 

 Buchio addito. 



Distr. geogr. Planta est regionis Macaronesiacte, Maderas! scilicet, ubi non infrequens, 

 atque insularum Azoricarum. 



10. ASPLENIUM AXILLARE. Nob. 



A. fronde 3-pinnatâ, glabrâ; pinnulis elongato-lanceolatis, apice atlenuato-caudatis, 

 remotiusculis; pinnellis seu laciniis oblongis, subfolcatis, acutis, extùs denticulatis. inlùs 

 integris vel subdenticulalis, dentibus acutissimis; venis apice simplicibus, rarô fureatis; 

 soris solitariis vel paucis, medio vel ad latus internum lacerato-dehiscentibus. 



Polypodium axillare. Hort. Kew., vol. 3, p. 466 /ex spec. h. Kew. à Massonio, secundùm traditionem 

 horti, à Maderâ misso et adhùc in Caldario sub hoc nomine asservato, et ex spec. Azorico in herb. Banks, 

 hoc nomine manu Solandri inscripto, ex autopsia cl. Heward, — Swarlz, Syn,, p. 60. — Willd., S p. 

 pi, vol. 5, p. 278. 



Aspidium caudatum. Swartz, Syn.,p. 55. — Willd., Sp. pi., vol. 5, p. 270. 



Tectaria caudata. Cav., Anal, de cienc. nat., vol. A, p. 100. 



