1 <2 DTSSFRT. DE SVPERFAFTATIONE 



tationc,f. 1 14. Et praetcr Hippocratem Aristoteles 7. dc 



hiftor. animal. c.4. & Plinivs 7- natur. hiftor. c. 2. admit- 



tunt fuperfoctationem. Neque difficile foret plurcs ad- 



duccre tum medicos tum philofophos, quorum autori- 



tatc pofiibilitas fuperfoetationis ftabilita eft, nifi m re adco 



manifcfta, & ubi tot adfunt teftimonia , id plane fuper- 



fluum & fupervacaneum eflet. Hiftoria: & exempla fa- 



Rx, fupcrfoctationis omni cxceptione majora hinc inde 



apud medicos occurrunt, quorum pauca, fcd notatu quam 



maxime digna, adduccre, opersc erit pretium. Nolo vero 



exempla in programmate fupra citato prolata, denuo hic 



rcpetere, id faltem monendum effe duco, quod fuperfoe- 



tationis vocabulo non tam molam^una cum foetu con- 



junftam , ut Hippocrati 1. de fuperfoetatione, &1. 5-Epi- 



dem. dc Gorgise uxore in Larifia vifum fuit : fed conce- 



ptum fccundum foetus,grauida jamexiftentemuliercmc 



intclledum velle; nam de priore nullus nobis hic eft fer- 



mo. Pofterioris & prdpric diftse fuperfoctationis exem- 



plum maximc fingularc legitur apud Herculem Saxon. 



pra&ic. mcdic. L4.C. 27. deNobilis cujusdam uxore, quse 



filium peperitnono menfe, vivum & pcrfcftum, oftavo 



dic a primo partu alium itidem, & non omnino abfolu- 



tum, poft 1 5 dics itcrum alios duos. Et cum reconva- 



luiflct,anno fequcnti, cum iterum utero gereret, habuit 



cosdcm omnino partus, &finguli corum in propria tu- 



nica crant involuti. Cum tcrrio conccpiflct, & filium edi- 



diffct primo, & adhuc eflct utcrus filiis plcnus , amplius 



parcre non potuit, & obiit. Bartholinus hift. medic. p. 



398. uxoris cujusdam honeftas meminit, quse cnixa efl: 



filium 3 1. Iulii anno 1637. perfe&um, anno 1638.9 Febr. 



itcrum enixa cft cadem mulicr filiam,fequcnte anno ad- 



huc fupcrftitcm perfcdam- Et idcm Bartholinus epift. 



mcdic. cent. 4. cpift. j6 % alterius cujusdammcntioncm in- 



jjcit, 



