20 DE ADEMHALING DER PLANTEN, 
In een zoo nauwe betrekking tot de belangrijkste verrich- 
tingen van het leven staat. Alle levende cellen bevatten 
protoplasma; dit ís bij allen de drager van het leven; het 
vermoeden mocht dus worden uitgesproken, dat ook de 
ademhaling in het protoplasma zou plaats grijpen. 
Er lag iets gewaagds in deze hypothese, want nog 
waren de denkbeelden omtrent de beteekenis van het 
protoplasma niet tot die helderheid gekomen, die zij thans 
hebben aangenomen. Maar wat erger was, over het adem- 
halingsproces bij dieren bestonden nog de meest uiteenloo- 
pende, ten deele zeer onheldere voorstellingen. Sommigen 
toch beschouwden de weefsels van het lichaam als den zetel 
der oxydatieprocessen, anderen meenden dat deze in het 
bloed zouden geschieden, nog anderen, dat zij ten deele 
in de weefsels, ten deele in het bloed plaats vonden. Ook 
omtrent de ware natuur der scheikundige veranderingen, 
die bij de ademhaling plaats grijpen, was nog geen een- 
heid van gevoelen verkregen. In één woord, op vele der 
belangrijkste punten heerschte nog groote onzekerheid. 
Doch Garreau liet zich door al deze moeilijkheden niet 
afhouden van het opstellen zijner hypothese. Hij zocht 
naar methoden, om door proeven te beslissen, of zij met 
de waarheid overeenkwam. Dit gelukte hem bij uitne- 
mendheid. Hij bewees, deels door een kritische studie 
van de proeven zijner voorgangers, deels door eigen quan- 
titatieve onderzoekingen „ dat de intensiteit der ademha- 
ling bij plantendeelen, afhangt van het gehalte van pro- 
toplasmatische stoffen in de cellen, van die stoffen dus, 
die het plantenlichaam met het dierlijk organisme gemeen 
heeft. Vroeger vermoedde men dat de stikstofvrije stoffen 
de belangrijkste rol bij de ademhaling zouden spelen , daar 
zij het zijn, die bij dit proces op den duur verbruikt 
