DE ADEMHALING DER PLANTEN. 19 
mag in de eerste plaats de studie van Mohl over den in- 
houd der cellen genoemd worden. Deze planten-anatoom 
ontdekte in jonge cellen een lichaam, dat spoedig bleek 
een nader onderzoek overwaardig te zijn. Vroeger toch 
had men in de anatomie der planten voornamelijk op de 
celwanden gelet. Mohl bespeurde echter, dat een bepaald 
deel van den inhoud bij de voornaamste functiën van het 
cellenleven, den groei en de vermenigvuldiging, een zeer 
belangrijke rol speelt. Hij noemde dit onderdeel: proto- 
plasina, en toonde aan dat het in scheikundige samenstel- 
ling zeer nauw met de grondstof der dierlijke weefsels 
overeenkomt. | 
Later bleek, dat dit protoplasma in alle levende, plant- 
aardige cellen zonder uitzondering wordt aangetroffen, ja 
dat het ook in dierlijke cellen algemeen kan worden ge- 
zien. Hier was het reeds vroeger, bij zeer laag georgani- 
seerde dieren, door Dujardin bestudeerd, en met den naam 
van sarcode bestempeld. Hoe meer men echter de cellen 
der dieren met die der planten vergeleek, des te meer 
bleek het, dat sarcode en protoplasma geheel hetzelfde 
waren, en dat dit lichaam in alle levende cellen de voor- 
naamste rol speelt. 
Deze onderzoekingen waren in vollen gang, toen Gar- 
reau de ademhaling der planten bestudeerde, en het kon 
niet missen, dat zij ook op zijne studiën een overwegen- 
den invloed uitoefenden. Garreag verbond de zooeven ge- 
noemde resultaten van het mikroskopisch onderzoek met 
de experimenteele uitkomsten van Dutrochet. Hij kwam 
daardoor op de gelukkige gedachte, of wellicht de adem- 
haling een functie van het levend protoplasma kon zijn. 
Dan toch ware het zeer natuurlijk, waarom zij zonder uit- 
zondering bij alle levende wezens voorkomt, en overal 
