DE ADEMHALING DER PLANTEN. 15 
tot een hooger standpunt opteklimmen, dan zijn voorgan- 
gers hadden kunnen bereiken. 
Bij het begin zijner studiën vond hij een schat van 
belangrijke en goed onderzochte feiten, maar een groote 
verwarring van begrippen. De resultaten van Ingenhousz 
en Saussure waren hoofdzakelijk van empirischen aard, 
en hoezeer deze mannen zelven een helder inzicht gehad 
hadden in het verband tusschen de door hen bestudeerde 
verschijnselen, hunne tijdgenooten hadden dit verband 
nooit leeren inzien. Saussure had verzuimd den samenhang 
zijner waarnemingen uitvoerig te bespreken; hij had dezen 
slechts van tijd tot tijd aangeduid, en het als het ware 
aan zijne lezers overgelaten, de algemeene conclusiën uit 
zijne proeven af te leiden. Daardoor was de kracht zijner 
argumenten gedeeltelijk verloren gegaan, en de oude leer 
van Priestley nog niet volkomen uitgeroeid. De voeding 
der groene plantendeelen werd nog door velen met den 
naam van ademhaling bestempeld en als gelijksoortig met 
de ademhaling der dieren beschouwd. Sommigen waren 
op het ongelukkige denkbeeld gekomen om deze beide 
processen van elkander te onderscheiden als daagsche en 
nachtelijke ademhaling; namen die reeds daarom volkomen 
onjuist zijn, omdat de zoogenoemde nachtelijke ademhaling 
niet alleen ’s nachts, maar altijd, overdag en ’s nachts, 
ja niet zelden overdag sterker dan ’s nachts plaats vindt. 
Daarenboven wordt de zoogenoemde daagsche ademhaling, 
ik bedoel dus de koolzuur-ontleding aan het licht, uitslui- 
tend bij groene plantendeelen aangetroffen; noch bloemen, 
noch wortels, noch kleurlooze parasieten, noch eindelijk 
het groote rijk der schimmels en paddestoelen vertoonen 
ooit iets, wat hiermede overeenkomt. | 
Dutrochet sprak deze tegenwerpingen met klem uit en 
