12 DE ADEMHALING DER PLANTEN. 
ten deele onveranderd gebruikt, ten deele zoodanig ver- 
beterd, dat een grootere nauwkeurigheid in de witkomsten 
kon worden verwacht. Zijne resultaten waren dan ook zoo 
talrijk en zoo verrassend, dat zij niet alleen terstond aan 
de chemische physiologie der planten een geheel ander 
aanzien gaven, maar dat zijn werken ook thans nog een 
bron van nieuwe kennis voor den opmerkzamen lezer vormen. 
Nieuw is in Saussure's onderzoekingen vooral dit, dat 
hij de verschijnselen niet slechts in algemeene omtrekken 
schildert, maar ze in getallen weet uittedrukken. Hij ver- 
geleek de hoeveelheid opgenomen koolzuur, met de af- 
gezonderde zuurstof, en met de vermeerdering van het 
drooggewicht der plant, en ontdekte daardoor het merk- 
waardige feit, dat de planten bij de koolzuurontleding 
ook de elementen van het water opnemen en assimileeren. 
Doch deze onderzoekingen behooren tot de leer der voe- 
ding. Omtrent de ademhaling der planten leerde hij, dat 
zonder toevoer van vrije zuurstof geen groei mogelijk is; 
zelfs niet bij kiemplanten, die zich in het donker ontwik- 
kelen. Verder, dat al die organen , in welke zich een krach- 
tig leven openbaart, ook veel zuurstof verbruiken, terwijl 
daarentegen de meer rustende weefsels voor hun leven 
slechts zeer geringe hoeveelheden van dit gas behoeven. 
„Hy bespeurde, dat bij de ademhaling de planten, even 
als de dieren, vaste stof verliezen, en bepaalde de verhou- 
ding van dit verlies tot de opgenomen zuurstof en het 
uitgeademde koolzuur. Eindelijk paste hij ook de beschou- 
wingen van Lavoisier omtrent de dierlijke warmte op de 
planten toe, en toonde aan dat de eigenwarmte der bloe- 
men als een gevolg van hare ademhaling moet worden 
beschouwd. 
Overal straalt in Saussure’s werken dezelfde geest door, 
