(14) 
AGRIMONIA. Tourwer. 
Cazyx ecalyculatus, persistens, tubo turbinato vel campanulato ad 
basin limbi externè spinulis multiseriatis, glochidatis, persistentibus 
aucto, fauce constricto et disco glanduloso clauso, limbo 5-partito, 
lacinïis demüm suprà faucem incumbentibus. PeraLA 5. Sramina 10-20, 
cum petalis calycis fauci post discum glandulosum inserta. FILAMENTA 
subulata. ANTHERÆ breves, rotundatæ, 2-loculares, loculis longitror- 
sum dehiscentibus. OvariA 2, libera, imo calyci affixa. Srvu filiformes, 
è medio disci calycini exserli. STIGMATA capitata. ACHENIA 2, aut (ab- 
ortu) 1, calyce indurato, glochidibus induratis horrente, clausa. SEMEN 
infrà apicem suspensum. RADICULA supera. 
HerRBÆ perennes Europæ, Asiæ, atque Africæ temperata, Americam 
omnem, borealem, et Emodi juga incolentes. FoLiA rosulata, dein 
sparsa, interruptè pinnata, stipulis petiolo adnatis. FLoREs lutei, ra- 
cemosi, racemis spiciformibus, pedicellis bracteis 1-2-3-fidis suffultis. 
1. AGRIMONIA EUPATORJIA. Linx. (1) 
. À. caule, foliisque molliter hirtis, foliolis lanceolatis, acutis, inciso-dentatis , subtüs to- 
mentosis, términali petiolato ; spicis virgatis ; calycibus fructiferis turbinatis, tubo usqué 
ad basin profundè sulcato, glochidibus patentibus. 
Eupatorium veterum sive Agrimonia, C. Bauh., Pin, pag. 391. 
Agrimonia Eupatoria. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 643. — Lamk, I., tab. 409, fig. 1. — F1. dan., 
tab. 588. — Engl. Bot., tab. 1335. — Schkuh ,Handb., tab. 198, 
Agrimonia officinalis. Lamk, Encycl., vol. 1, pag. 62. 
Has. Ad rivulos et in pratulis altis propé vicum Chasna ad 4000 pedes super mare. 
Planta nostra mollior et villosior quam forma communis Europæa, sed calycis tubo turbi- 
nato, et glochidibus patentibus ab A. odoratà facilé distinguitur. 
Disrris. GEO0G. Per orbem totum veteribus notum et in Americà boreali. 
(1) Sunt qui hanc stirpem Eupatorium cum Dioscoride appellant , Linnæus Plinium secutus Eupa- 
toriam potiüs scribere maluit. 
