(76) 
13. TRIFOLIUM SUBTERRANEUM. Lix. 
T. pilis patulis villosum , caule elongato prostrato ; foliis longè petiolatis, foliolis laté 
obcordatis , subdenticulatis ; stipulis ovatis, membranaceis, nervosis, acutiss pedunculis 
axillaribus , demüm elongatis , curvatis, capitulos inversos sub terram abscondentibus ; 
floribus inferioribus 2-6 fertilibus , superioribus abortientibus , fecundatione peractà sub 
solo prodeuntibus , calycis laciniis elongatis , apice stellatim divisis, flores fructiferos comà 
reflexà obvolventibus ; calycibus cylindraceis, dentibus filiformibus ; leguminibus subova- 
tis, 1-spermis ; calyce longioribus , breviter acuminatis ; seminibus ovatis compressiusculis, 
nitidis, nigris. 
Trifolium album, subterraneum, tricoccum, regium. Moris, Hort. bles., pag. 314. 
Trifolium album, tricoccum, Gastonium, reticulatum. Moris, Hist., pol. 1, pag. 138, sect, 2, tab. 14, 
fig. 5. 
Trifolium subterraneum, seu folliculos sub terrâ condens. Magn., Bot. Monsp., pag. 265. 
Trifolium blesense. Dod., Mem., pag. 129, fig. 2. 
Trifolium supinum pumilum, flosculis longis albis. Rar., Syn., ed. 2, pag. 193. — Ed. 3 (curante 
Dillenio), pag. 327, tab. 13, fig. 2. 
Trifolium subterraneum. Riv., Tetr. irr., tab. 143, fig. 1. 
Trifolium pratense supinum xerw6)eb, seu capite humi merso. Barrel., Ic., fig. 881. 
Trifolium subterraneum. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 1080. — Savi, Obs. trifol., pag. 12. — Curt., 
F1, lond. (ed. Hook). — Engl. bot., tab. 1048. — Guss., F, sic. Prodr., vol. 2, pag. 510. — Moris, F1. 
sard., vol. 1, pag. 489. 
Has. In rupestribus herbidis insularum Canariensium. 
Disrri8. GE0G. Crescit in regionibus maris Mediterranei et Europæ occidentalis , ubi 
usquè ad Lutetiam et in Britannià ultra gradum 54 scandit. 
Oss. Hujus speciei involucri serius explicati ænigma multi, Dodartio (L. c.), Raio (Hist. pl.) , et Dillenio (Rai. Syn., 
ed. 3, L. c. in annotatiunculà), præeuntibus, adierunt, quod enodatum tandem apertissimè exposuit ill. Candolleus (F1. 
fr. v. 4, pag. 523), non omnes autem adducti fuerunt botanici ut id statim crederent. Enatis-scilicet capituli floribus 
inferioribus, solis fecundandis, axis floriferi cohibetur evolutio, fitque xatactaouc (gallicè arrét de développement ) ; axis 
retenti in disci speciem deprimitur apex corpusculis minutis (alabastris abortivis) tessellatus, mox; pedunculis peractä 
anthesi deflexis et capitulis pronis in terram missis, horum (alabastri scilicet cujusque abortivi) calyces cornulorum modo 
evolvuntur informes, et laciniis dudüm in crines rigidos productis, sursüm conversi flores fertiles comà densà obvolvunt 
Dventque. Per axis floralis metamorphosin quamdam analogam stirpium omnium efficiuntur comæ. Icon Floræ Londinen- 
sis, uti operis ferè omnes, optima, sed emendanda figura 2, ubi è calycis basi prodire videntur radiculæ. Characteres certè 
genericos hæc Trifoli species non paucos offert; genus autem {am concinnum, auspicante etsi cl. Preslio, frustillatim dis- 
cerpere nolumus. 
