2 
( 105 ) 
latis subinflato-torosis , hirtis, 4-5-spermis; seminilus orbiculato-compressis, nigro-purpu- 
rascentibus , hilo quartam ambitüs partem cingente. 
& atropurpurea , caule robusto, pedunculis longis, 1-2 floris, calyce hirsutissimo, denti- 
bus æqualibus, sctac:is, tubo longioribus. 
Vicia perennis multiflora incana Insularum Stoechadum. Tournef., Inst., pag. 397. 
Vicia atropurpurea. Def !, FL atl., vol. 2, pag 164. — H'ild., Sp. pl, vol. 8, pag. 1097. — DC., 
FL fr., vol. 4, pag. 592. — Lindl., Bot. Reg., tab. 871. = Ser. in DC. Prodr., vol. ?, pag. 359. — 
Guss , FL. sic. Prodr., vol. 2, pag. 433. — Boiss., Foy. Enum.pl., pag. 190. 
Vicia villosa. Brot., Fl. lus., vol. 2, pag. 150, non Roth. 
Vicia Broteriana. Ser.,inx DC Prodr., vol. 2, pag. 357. 
Vicia trichocalyx. Abris, Stirp. sard., EL. 3, pag. 7. 
Vicia atropurpurea 8 rubella. Moris, FL. sard., vol. 1, pag. 564 
B Linnæana, caule robusio, vel debiliusculo , peduneulis 3-5-multifloris , dentibus caly- 
cinis inæqualibus, superioribus brevibus, inferioribus tubum vix excedentibus. 
Vicia benghalensis hirsuta et incana siliquis Pisi. Herm., Hort. Lugd.-Bat., pag 623, ic. pag. 625. 
Vicia pduuculis circiter quinquefloris longitudine foliorum. Linr., Hort, Clff., pag. 368. 
Vicia benghalensis. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 1036. — Herb. Linn., ex Parlatore sed specimen 
cultum glabrum. — Bory et Chaub., Exp Mor. Bot., pag. 209. — N. FL pel., pag. 48. 
Vicia atropurpwea. Z’ent., Jard. cels., tab. 84. — Moris, Fl. sard., vol. 1, pag. 563, 
Vicia perennis. DC., Cat. hort. monsp., pag. 155. — F1. fr. suppl, pag. 578. 
7 biflora , caule 'ebili, pedunculis t-2-rariüs 3-floris, dentibus calycinis inæqualibus, 
superivribus minimis, vel obsoletis, inferioribus tubo brevioribus. 
Vicia albicans. Lowe, Prim. fl. mad., pag. 33. 
Vicia biflora. Nob., tab. 65. B. non Desfont. 
Has. & in dumetis l'enerillæ, legimus non longè à pago Buena Vista, £ in arvis insulæ 
Lancerottæ, y in arvis et rupestribus graminosis Tenerifæ propè Buena Vista, eamdem- 
que à Canarià misit Despréaux. 
Disrris. GEoc. Crescit var. & in dumetis et ad sepes terrarum fcrè omnium quæ mare 
internum circumcliudunt præter Ægyptum calidam nimis el Cyrenem. Varietatem 6 olim 
in Peucetiæ ac Siciliæ cultis invenimus; arvicola enim æquè ac var. y nondüm extra Made- 
ram et Fortunatas inventa , videtur. In planitie Gangeticà occurrere ambiguum est, nec 
eam ex ullis ingentis peninsulæ plagis miserunt sedulissimi viri Roxburgb, Wallich aut 
Wight; nomen ergo Linnæi mutari cogimur. 
Oss. Var. $ quando multiflora vix ab «& distingucnda est easque jam botanographi plures conjunxerant. Longiüs autem 
recedit var. y, si stirpem solam Nivariensem perspicimus, per tres enim annos apud nos è seminibus Preauxianis culta 
immutata permansit, calycis autem form à plantà in Lancerottà, in Sicilià et in Peucelià à nobis lectà 3-4-florâ nullo 
111, — 2° (PARTIE.) 14 
