Has. In fissuris rupium Tencriliæ præsertim in regione inferiore. 
Disrri. GEoGr. Species Canariensis. 
Descr. Pranra tota glaberrima , fructu excepto. Rapix lignescens'. . . . . . Cauzis subtripedalis 
erectus, basi ferè digiti minimi, in medio penræ anserinæ crassitie, basi fortiter striatus, glaber, teres, 
fistulosus, supernè alternè ramosus. Forxa petiolata, petiolis teretibus, basi vaginantibus, vaginis rubris, 
striatis, margine lata membranacea, flavida, ex rupibus dependentia, demüm ex virescenti aurea, ter- 
nato -supradecomposita , segmentis circumscriptione ovato-oblongis , pinnatifidis , laciniis linearibus, 
acutiusculis, integris, incisisque, Ixvoruerum 3-5-phyllum, lacinis linearibus subulatis, integris, longi- 
tudine valdè inæqualibus. Umseræ radii 20-30, basi paululüm dilatatæ, teretiusculæ, striatæ, sublentè 
scabriusculæ. InvozucezLa 5-7-phylla, laciniis linearibus, subulatis, subæqualibus. Gazvcis dentes bre- 
ves, subulati, persistentes. Perara oblonga , concava, alba , margine sublentè scabriuscula , lacinulà in- 
flexä acutiusculä. Frucrus aureus, obliquè ovato-oblongus, apice attenuatus, sectioni transversali sub- 
teres , junior subtomentosus, adultus pilis brevibus albis sublentè sparsus, 2-1 lin. longus, lineam 
latus. Merrcarrra cymbiformia, jugis 3, costatis, costis obtusis, tribus dorsalibus æquidistantibus, pa- 
rm obliquis, minoribus, duabus lateralibus marginantibus, latioribus, crassioribus, rectis. VarLecuzx 
nigrescentes, univittatæ, vittæ grandes, vacuæ, Faces commissuralis 2-vittata, concaviuscula, extre- 
mitatibus tanttum alium mericarpium contingens et cum illo latere altero excavationem efformans. 
SryLoropium conicum, glabrum. Srvyzr breves, 5-5 lin. longi, recti, stigmatibus capitatis obtusis. Carpo- 
Pxorux filiforme, in medio bipartitum. FizAmENTA alba, recurva. Anrueræ didymæ, obtusæ. 
Ogs. ex WE»p mss, Auream hanc speciem non ob florum (qui albescunt) colorem in horto Kewensi dixit celeb. 
Solander, sed quia cùm maturantur flavescunt et veluti auro illita nitent semina, cauies, folia. Plantam ipsam 
Solandrianam in Musæo Banksiano inspeximus. Magnus autem à nomine ortus est error; Ferulæ speciem (Ferulam 
Linkii, Nob.) ob flores aureos pro Peucedano aureo Soland. auctores ferè omnes habuerunt. Eam icone illustravit el. 
Ker., Bot. reg., 1. c. Candolleus plantam Solandrianam à Broussonetio acceptam in herbario servavit, sed iconem 
Kerianam citat. Ferulam esse primus vidit Linkius, sed Peucedanum aureum verum fuisse putavit. Stirpe utrâque in 
loco natali recognità et speciminibus archetypis revisis, solvitur tandem dilemma. 
EXPLICATIO TAB. 74. 
1. Ramus floridus magnitudine naturali. 2. Folii pars. 3. Flos cum reliquis figuris, mag- 
noperè auclus. 4. Petalum antrorsüm visum. 5. Calycis dentes cum stylopodio et stylis. 
6. Fructus latere visus. 7. Fructus facie dorsali visus. 8. Mericarpium facie commissurali 
visum cum carpophoro. 9. Idem magis auctum. 10. Mericarpii sectio transversa ut costa- 
0 ON . . . . a: " 
rum longitudo meliüs appareat, el vittæ in valleculis et in commissurà. 
TINGUARRA. Pan. 
Cazvx margo 5-dentatus, dentibus subulatis persistentibus. PETALA 
