(205 ) 
DIV. IIL ASTEREZÆ. C. H. Scauzz Bip. — Pappus saltem disci pilosus, perfectus. 
SUBDIV. I LERIGEREZÆ. C. H. Scuurrz Bip. — Pappus uniserialis. 
ERIGERON. Linn.—Ex part. GC. IH. Sch. Bip. (x). 
Carrruzum multiflorum , heterogamum , floribus radü multiseriali- 
bus,numerosissimis, fomineis, nunc rudimentariis 1. e. tubo truncato, 
apice ciliato, dimidiam styli partem æquante, nunc in lingulam 
expansis brevem, stylo breviorem vel eum subæquantem, erectam, vel 
(4) Erigerontis, Conizæ et Baccharidis, Sp. auct. — Erigeron, Nidorella, Trimorphæa, Dimorphantes et Fimbril- 
laria, Cass. — Eschenbachia, Erigeron et Conyza, Mœnch. — Erigeron et Conyza, Nidorella et Microglossa , DC. — 
Obs. Torrey et Gray, Flora of north America, II, p. 166, sub Erigeronte Linn. ex parte Nutl. gen. 2, p. 146, adhuc 
Stenactidis, Phalacrolomatis, Polyactidii et Heterochætæ species enumerant. 
Linnæus, anno 1757, in ed. I, Gen. Plant., p. 254, n. 655, Erigerontem creavit, cum charactere sequente, termi- 
nologiæ Candolleanæ adæquato. (Conyzoides, Dill.) 
Involucrum imbricatum, squamis erectis. Capitula heterogama, radiata, floribus radii fæmineis lingulatis, lingula 
subintegra , disci tubulosis hermaphroditis 5-dentatis. Achænia oblonga parva, pappo simplici longo coronata. 
Receptaculum nudum planum. 
In ed. II, Sp. pl.i (an. 1765), p. 1209-1215, species enumerat, n. 16, è quibus 5 ob antheras caudatas ad Inuleas 
(Erigeron viscosum , graveolens , siculum et tuberosum) et ad Conyzeas (E. camphoratum) pertinent, reliquæ 11 
verû ad Asterineas et quidem E. Carolinianum? — Erigeron Carolinianum, of Linnæus, is wholly founded on the 
Virga-Aurea Caroliniana, etc., Dill., Elth., t. 506, f. 5394, a yellow-flowered plant, which no botanist has suc- 
ceeded in identifying. It has nothing in common with the Phalacroloma obtusifolium of Cassini (which is Erigeron 
strigosum.) — Torrey et Gray, Flora of north America, Il, p. 180. E. gramineum. — Arctogeron, DC., E. alpinum 
et uniflorum. — Heterochæta, Septem species sub Erigeronti meo sensu militant nempè sub sectione 1. Erigeron 
Gouani, sub sect 11. E. Canadensis, E. bonariensis et E. fœtidus, sub sect. 1v. E. acris, sub sect. v. E. Philadelphi- 
cus et Jamaïicensis. Nulla sectionis Ie, levi momento à II tantam discrepantis, species, Linnæo cognita. 
. Character generis Linnæani cum Erigeronte meo quadrat. Postulat quidem flores radii lingulatos ! Sed flores sec- 
tionis 1? tubulosos truncatos imperfectos, rudimentarios , pari jure ut rudimenta flosculorum lingulatorum et tubu- 
losorum considerari possunt. Cæteroquin multis generibus species floribus radiatis et discoideis adscribuntur, sæ- 
piüsque in unâ eâdemque specie radius runc adest nunc desideratur uti e.g. in multis Asteroïdeis et Senecionoideis. 
Ipse Linnæus etiam generi suo adnumerat speciem sectionis 1 nempè E. Gouani , quibus patet cl. virum flores 
ejus marginales vel pro florum lingulatorum rudimentis habuisse, vel notam hanc non magni habuisse momenti. 
Neque in florum dispositione, magnoperè variante, neque in eorum colore inobservabilem in modum transeunte, 
neque in achæniorum formä notas inveni divisioni generis naturalissimi faventes. Achænia plerarumque sectionis 
I specierum sunt obcordata , compressa et seclionum posteriorum oblongo-ovato-subcompressa. Sed notæ islæ non 
sunt constantes. Sic. e. g. Achænia E. maximi sect, Ve ïis E, Gouani sect. I® correspondent : ergô generis optimi 
elementa, diversis locis à cl. DC. aliisque dispersa, in unam collegi, cujus species notis essentialibus, achæniis 
nempè et pappo conveniunt, cujusque sectiones transitibus verè inobservabilibus junguntur. 
