( 207 }) 
pressa , marginata , pappus ad latus centri apicis affixus 15-17 setosus , achænia florum 
hermaphroditorum sterilia cylindrica, pappus centro apicis affixus et setosus. 
T'ypus Erigeron Gouani, L. 
Os. Flores fæminei potiùs sunt rudimentarii et eodem jure ut rudimentum lingulæ et tubi possunt considerari. 
Auctores celeberrimi etiam species hujus sectionis sub diversis enumerant sectionibus sic e. 8. cl. Mœnch Erigeron- 
tem Ægyptiacum Lin.sub Eschenbachià , Erig. Gouani Lin. ver sub Erigeronte (scarioso) , Mœnch., Meth. suppl., 
p. 247, habet. CI. DC. ipse. sub hâc sectione (Conyza ejus) enumerat Conyzam ambiguam DC. Erigeronti Canadensi 
L. proximam, ad sectionem meam III — Conyzoidem — spectantem, Linnæi exemplum etiam botanici optimi 
secuti sunt uti e. g. cl. Thunberg et Ledebour. 
1. ERIGERON GOUANTL. Lin. 
E. involucri subimbricati squamis concoloribus, oblongo-lanceolatis, obtusis, margine 
lato scarioso circumdatis, demüm patentibus; foliis modicè hirtis, glaucescentibus, caulinis 
oblongo-lanceolatis, amplexicaulibus; achæniis glabris; radice repente. 
Erigeron Gouani. Link, Mantiss. 2 (1771), pag. 469. — Gouan., Ilustr., pag. 66. — Jacq., Hort. vin- 
dob., tab. 79. & 
Erigeron diversifolium. Cavan., Anal. cienc. nat. (1801), vol. 4 , pag. 88. — DC., Prodr., vol. 5, 
pag. 293. 
Erigeron scariosum. Mænch., Meth. suppl., pag. 247 (1802). 
Baccharis hieracifolia. Lam., Enc., vol. 1, pag. 347, n. 11 (1789). 
Baccharis arunca. Schrank, ex DC. pr., vol. 5, pag. 380. 
Conyza Gouani. #ld., Sp. pl., vol. 3, pag. 1928. — Pers,, Syn., vol. 2, pag. 427. — Buck, Canæ., 
pagg. 148 et 165. — DC., Prodr., vol. 5 , pag. 380. 
Conyza diffusa. Potr., Suppl., vol. 2, pag. 338, ex DC. L c. 
Dimorphantes Gouani. Cass., Dict., vol. 13, pag. 255. 
Has. Ad muros aquæductuum et rupes irriguos Canariæ et Teneriffæ : Webb! etiam 
ad rupes portüs Tazacorte in insulà Palmä ex Buch. Canar., pag. 165. 
Disrri8. GEOGR. Stirps nostra extrà insulas Canarienses nondüm lecta. 
Descr. RmizowA perenne (ex Lam., Mœnchet Link apud Buchl. c. in hortis nostris annuum, ex Pers. bienne, ex Willd. 
perenne), repens, horizontale 1 lineam et ultrà in diametro habens, 4-5 pollices et ultrà longum, teres, flexum, fim- 
brillosum, exiùs brunneum, intùs albens, subramosum, gustu acri-amaro. Cavzis erectus v. plùs minüsve decumbens 
spithameus dodrantalis pedalis, teres, gracilis, 4 lineam et ultrà in diametro habens, herbaceus, infernè substria- 
tus ; glabriusculus , supernè cum pedunculis hirto-pubescens, striatus , foliatus, ad medium ramosus , paniculato- 
corymbosus. Fox14 radicalia florescentiæ tempore nulla, caulina alterna, ovato-lanceolata, 4 1/2-2 1/2 pollices longa, 
3-10 lineas lata , inferiora in petiolum alatum 1-2 lineas latum, 6-42 lineas longum attenuata, media et superiora 
sessilia, Semi-amplexicaulia, subcordata, præcipuè suprà medium grossè serralo-dentata, hirta præcipuè margine, 
ciliata, suprà quandoquè glabra, glaucescentia. Ramr in axi foliorum caulinis analogorum, sed minorum et plerum- 
què integrorum orientes, alterni, efoliati, corymbosi, capitulis ante anthesin glomeratis, post anthesin magis di- 
Stantibus, pedicellis 1-5 lineas longis hirto-pubescentibus insidentibus. Cariruza semper erecta , magnitudine pisi 
