( 209 ) 
Conyza ambigua. DC., F1. fr. suppl., pag. 468 (1815). — Lois., F1. gall., ed. 5 , pars 2, pag. 298, — 
DC., Prodr., vol, 5, pag. 381, nr. 31, excl. syn. 
Erigeron contortum. Desf. k. Par., ex Pers. Syn., vol. 2 , pag. 40 , cui folia glabra contorta , subcar- 
nosula adscribuntur, 
Erigeron drobachiense. F1. dan. , tab. 874, ex DC. 
Erigeron crispum. Pourr., Chlor. narb., r. 70, ex Dub., Bot. gall., vol. 1, pag. 266. 
Erigeron linifolium. 74{d., Sp. pl., vol. 3, pag. 1955 (1803), huc spectare videtur. 
Erigeron Canadense. Ten., Prodr., ex Syll., pag. 428 , et certè ob affinitatem cum E. canadensi Lin, 
plur. auctorum Europæ australis. 
Yerva del Tiempo. Ganariensium. 
Ons. Synonymia vix rectè extricanda cm forsan plures species affines cum nostrà jungendæ sint. Imd E. Bona- 
riense, Linn., DC. pr. V, p. 289 (E. undulatum, Mœnch, Meth., p. 598), valdè affinis videtur. Memorabile est cl. 
DC. speciem nostram, quam ipse creavit, genericè ab Erigeronte Canadensi, quocum ipse comparat et à quo 
notis sequentibus optimè distinxit, separasse : pilis scilicet cinereis quibus tota planta densè obtecta est, foliis pilis 
longis non ciliatis, capitulis majoribus, rarioribus, floribus eradiatis ; cf. DC., F1. fr., 1. c. ubi etiam quæritur. Nüûm 
quandoquè radiata evadat? 
Has. In torrentium glarceà et in vervactis sterilibus Canariæ , Teneriffæ et aliarum insu- 
larum locis glareosis vulgaris : Webb! Nüm introducta? 
Disrri8. GE0G. Erigeron ambiguus Europæ Mediterraneæ habitat insulas Canarienses 
prata , locos cultos et ruderatos. 
In hortis nostris quoque colitur, e. 8. in Spirensi ab amic. Linz! botanicorum palatinorum Nestori. In herbario 
stirpem nostram habeo è Græcià, Ætolià : Dr. Fraas! è Galliâ australi : Salzm! et è Lusitanià : Welwitsch! It. 
lusitan. Un. it. 4841. In ruderatis Olisip. hinc indè, in ipsissimæ urbis plateis ul. 1839. Ex Italiä et Hispaniä 
habuit cl. DC. 
Descr. Ranix annua, perpendicularis, 1-2 pollices longa , supernè calamum corvinum circiter crassa , fusiformis ; 
fibrillosa. Caüus solitarius pl. pedalis et ultrà, medullà farctus albidà, crassitie calami corvini, teres, sulcato-striae 
tus, angulatus, hispidus, pilis patentibus inæqualibus simplicibus, densè foliatus, supernè ramosus, paniculatus, 
Fozra linearia 1-2 1/2 pollices longa, 4-2 lineas lata, acuta, sessilia, integra v. dente uno alterove lanceolato, aculo 
instructa , utrinquè strigoso-hirta , costà hispidà , in axi sæpiüs foliorum novellorum fasciculos gerentia. Carrrura 
magnitudine pisi, pedicellis gracilibus, hirto-pubescentibus esquamosis insidentia , 3-6 lineas longis. Ixvorucrux 
2 1/2 lineas altum , subimbricatum , squamis constans numerosissimis , angustè lineari-acuminatis , dorso hirto-pu- 
bescentibus, cinerascentibus, apice purpurascentibus, demüm reflexis. Carrruzux heterogamum, FLores radii pluri- 
seriales, numerosissimi, filiformes, graciles, lingulati, apice 5-dentati, 1 3/4 lineas longi, sordidè albidi, stylum 
bifidum paulô superantes, pappum subæquantes, flores centri pauci tubuloso-campanulati, 5-dentati, pappo pauld 
breviores. AxTueræ n. 5 ecaudatæ, acutè appendiculatæ , styli rami breves ovati. Recepracurum 4 4/2 lineam diame- 
tro metiens, convexiusculum, punctato-foveolatum, foveis centri majoribus. Acuæx14 2/5 lineas longa, ovato-elliptica, 
margine crassiori circumdata, hirta , pappo coronata ferè 2 lineas longo, 4-seriali setoso scabro, persistente, flor. 
fœm. 15-setoso, flor. hermaphr. 20-25-setoso. 
In locis glareosis Teneriffæ aliarumque insularum var, minor observatur : caule palmari spithameo 6-8-cephalo, 
foliis linearibus 1/2 pollicem circiter longis. 
in, (2° sEcT.) 27 
