( 245: ) 
obtusiusoula, mucrone brevi superata, infrà tomento denso cana, suprà arachnoiïdea v.glabra. In axi foliorum 
superiorum’, sæpiùs foliorum novellorum fasciculi observantur. Rawr sub angulo acuto adscendentes, 4-5 pollices 
longi, infernè foliati, foliis pauld* minoribus-ac jam descripta, supernè (cum capitulis) longitudine 2.1/2:5 imô. 4 
pollieum nudi pl. solitariè orientes (pedunculi ) 4-cephali, rariüs foliolo instructi parvo tansitum in involueri 
squamas efficiente, floecoso-tomentosi. GaprruLA sat speciosa, semper erecta, magnitudine capitulorum Erigerontis 
acris v. majora, multiflora heterogama. Involucrum 4-5 lineas altum , hæmisphærico-campanulatum, glabrum v. 
squamis infimis subaraneosis;, basi truncatum v. subintrusum, imbricatum; squamis 5-6-serialibus lanceolato-linea- 
ribus omnibus acutis, apice*et marginis parte superiore scariositate brunneo-lutescente. instructis, parte foliaceà 
dilutè cinereo-virescente. Frorss lutei involucrum vix æquantes, omnes æquilongi. 4lineas ferè longi!, fœminei 
numerosissimi-filiformes, apicem versüs paulisper dilatati, apice ciliato-denticulati et hermaphroditis proxim' 
apicem versus magis dilatati et apice 3-4-dentati , pilis instructi nonnullis sparsis, subglandulosis, pappo paulô 
breviores, stylo percursi in ramos duos , 4/2 lineam longos exsertos, diviso , clavatos , pappum paulô superantes. 
Flores hermaphroditi numerosi v, numerosissimi præcipuè in formis intermedi is substeriles, supernè in campanu- 
lam expansi 1 lineam longam, 5-dentatam, dentibus lanceolatis. Antherarum cylinder subinclu sus. ANTHERæ 5 coa- 
litæ, ecaudatæ. Sryzus in floribus hermaphroditis exterioribus pauld exsertus in interioribus inclusus, subsimplex 
clavatus: AcxæniA 1/2 Jlineam longa, ovato-oblonga , teretiusculo-compressa, hirta, callo basilari magno munita, 
omnia pappo persistente piloso vix scabro, albo coronata , è radiis constante subæqualibus 3 1/2 lineam longis, in 
floribus fæmineis n. 8! in hermaphroditis n. 10! 
4, PHAGNALON RUPESTRE. DC! 
Pedunculis geminis uno é puncto orientibus , rariüs solitariis , elongatis floccosis ; mvo- 
lucri squamis ovato-oblongo-linearibus obtuso-rotundatis, duris , vix scariosis, gradatim 
longioribus! foliis lineari-lanceolato-oblongis, subdentato-undulatis, sæpiüs utrinquè sem- 
per verd subtüs tomentosis ; caulibus ramosissimis tomentosis. 
Conyza rupestris. Linn., Mant., pag. 113. — Wild, Sp. pl., vol. 3°, pag: 1933. — Pers., Syn., 
vol. 9, pag, 438, — Schmidel, Icon., tab. 36. ist. rei herb., vol. 2, pag. 351, 
Conyza tomentosa. Forsk., Æg., pag. 148. 
Conyza saxatilis: Ten., FI. neap., vol. 2 , pag. 213. 
Conyza geminiflora. Ten., Cat, h. neap., 1819, pag. 75. — Syll., pag. 427. — Link, Enum. hort. berol., 
vol, 2, pag. 323. s 
Conyza Tenorii. Sprel. ex Ten. 
Phagnalon Tenorü. Pres, FL sic., pag. 99. 
Phagnalon spathulatum. Cass., Dict. sc. nat., vol. 29, pag. 401? 
Phagnalon rupestre. DCI, Prodr., vol. 5, pag. 396. 
Has. In archipelagi Canariensis rupibus et glareosis vulgaris e. g. in Teneriffà v. g. 1n 
convalle Badajos propè Guimar, in Canarià ,.in rupibus Lancerottæ , in glareosis insulæ 
Palmæ : Webb! et Berthelot, et Despréaux! 
Distri8. GEoc. Stirps nostra civis regionis Mediterraneæ, Lusitaniæ et iasularum 
Canariensium. 
