( 216 ) 
Oss. Prius cum cl. Lam., Enc., 2, p. 86 (an 1790), qui sub Conyzû saxatili foliis linearibus subdentatis, peduncu- 
lis longissimis unifloris, caule suffruticoso et & Conyzà rupestri L. mant. 413 foliis brevioribus spathulatis Phagn. 
saxatilem cum rupestre jungit consentü , præcipuè cum formis intermediis, quorum synonymiam sub Ph. saxatili 
exposui , confluere videntur, nunc verè repetitum examen me docuit specificè diversa esse. Differt meû ex sententia 
Ph. rupestre à Ph. saxatili, caule humiliori quandoquè tanttm 3-pollicari, sæpiùs verè palmari-spithameo im 
pedali ramosiore pleio-cephalo , habitu alieno, robustiore , rigidiore, foliis paulô brevioribus et latioribus sæpiüs 
utrinquè albo-tomentosis, magis dentatis et undulatis, involucri squamis crassioribus, rotundatis, vix scariosis. 
Attamen botanicis examen specierum harum dubiarum in loco natali valdè commendandum. 
Descr. Ranix verticalis, teres, Supernè calamum corvinum v. anserinum crassa, nunc mox infrà exortum in ramos 
nonnullos, divisa, more radicum annuarum, nunc supernè longitudine 2 pollicum simplex, parcè fibrillosa, infernè in 
ramos abiens paucos, cortice obtectos brunnea rugosa, ligno duro flavescente. Cauxis nunc erectus ramosus pl. 
verè à basi ramosissimus , ramis v. caulibus lateralibus adscendentibus , 2 4/2 pollicés-pedem unum altus, pl. spi- 
thameus , infernè 1-1/2 lineam in diametro habens, teres, tomento denso albo panni ad instar obductus obscuro, à 
filis lanosis crispis contexto uti in Ph. umbelliformi, in caulium anni præterlapsi rudimentis brevibus, è quibus 
caules novelli oriuntur, absterso , in pedunculis floccoso facilèque secedente. Lignum flavescenti-albens, medullæ 
cylindro percursum, corticeque arctè adhærente obtectum est, tenui lutescente, striato. Cæterüm caulis est foliatus 
foliaque habet arrecta , lineari lanceolato-oblonga , 1/2-5/4 pollices longa 1-2 1/2 lineas lata , integra pl. verô denti- 
culata , denticulis paucis vix emergentibus, corpusculo subcorneo rotundato superatis, acutiuscula, sessilia , basi 
subdecurrente semiamplexicaulia , plis minüsve subhastata, inferiora pl. plana v. margine plüs minüsve undulata, 
media et superiora, præcipuè suprema margine revoluta, nunc utrinquè tomento denso albo obducta, pl. verè infrà 
et suprà araneoso-floccosa, demüm glabrescentia. Focra sunt approximata , in axi quandoquè foliorum novellorum 
fasciculos edunt, vel ramos, qui sicuti caules apice in axi foliorum pl. uno quasi è puncio pedunculos binos, rariüs 
solitarium proferant elongatos, cum capitulis 2-4 pollices longos, crassiusculos esquamosos, arenoso-floccosos, Capr- 
TULA Sat speciosa, iis Ph. saxatilis vix minora, semper erecta, multiflora, heterogama. Involucrum 4-5 lineas altum, 
hæmisphærico-campanulatum, glabrum, imbricatum, squamis 5-6 serialibus, ovato-oblongo-linearibus, rotundato- 
obtusis, plerisqué rigidis, extimis lati oribus brevioribus, 4 lineam et ulirà longis, 2/3-1/2 lineam latis crassis, inti- 
mis angustè linearibus 1/8 lin. latis à basi ad apicem ferè usquè scariosis acutis, longissimis, tenuissimisque , et 
tantüm infernè medio iineâ foliacea percursis , brunneis, inferioribus margine vix scariosis, quod et in speciebus 
affinibus vidi , mediis apice paulô magis scariosis et margine paulisper fissis et hine subserratis. Pars squamarum 
foliacea quandoquè dilutè brunneo-virescit et scariositas brnnnea , sæpits omnes squamæ brunneæ observantur. 
Recerracurum 2 4/2 lineas in diametro motiens plano-convexiusculum, obscurè brunneum eleyationibus modicis, tot 
quot flores, instructum in quorum centris stipes observatur funiculi sistens umbilicalis rudimentum. Frores nume- 
rosissimi lutei ut in Ph. saxatili quorum characteres ferè præbent , involucrum vix æquantes æquilongi, exteriores 
multiseriales fœminei filiformes, paulô breviores quèm Ph: saxatilis sed pilis crebrioribus sicut adspersi, et styli 
ramis pauld brevioribus. Flores bermaphroditi pauciores quàm in Ph. saxatili, nempè n. 20-25. Numerum verd 
variantem hoc respectu etiam in generibus affinibus observamus e. g. in Heterochætà alpinà. In achæniis et pappe 
eosdem characteres observavi ac in Ph. saxatili si excipias, quod paul sint breviora. 
Variat Ph. nostrum quod ex cl. Despréaux ! gustu est amarissimo! intolerabili. 
a. Foliis utrinquè tomentosis Ph. tomentosum DC! 
b. Foliis suprà (ætate) glabrescentibus Ph. rupestre DC! 
