( 268 ) 
Pyrethrum anethifolium. Æild., Enum. H. berol., vol. 2 , pag. 904. — Sweet, Hort., pag. 191. — 
Buch, Canar., pag. 149 (non Link , nec Sprel, quæ synonyma ex diagnosi ad Argyr. fœniculaceum 
spectant, quod etiäm hoc sub nomine in Germaniæ hortis e. g. in monacensi colitur). 
Pyrethrum fœniculaceum 5 bipinnatifidum. Choisy ? in Buch, Canar., pag. 149. 
Argyranthemum anethifolium. Webb !, Icon., tab. 94. 
Has. In cratere magno las Cañadas dicto , inter petras nudas montium ignivomorum 
sub monte alto (e/ Pico de T'eyde)adaltitudinem 1 400 hexapod. (8400 ped.) suprà Oceanum. 
Legimus in montibus Æÿ/o de las Cañadas dictis. Species est statione, foliis, involucri 
squamis distinctissima. Post Broussonetium eam prius recuperavit cl. Berthelot! Hujus 
cnim stirpis specimina deflorata à rupibus aridis torrentis cujusdam ignei effeti et in vitri 
speciem congelati direpta, ubi Africam spectant montis alti (el Pico) dropeia , jam ab 
anno 1626 in herbario suo deposita inveni. Solum Argyranthemorum supra nubes imbri- 
feras et Etcsiorum flatus in Leguminosarum Teydensium regione nidum suum elegit. 
Webb! in lit, — Nec alibi eam legit Broussonetius cum in monte Pico insulæ Teneriffæ 
crescere scribit Willd. I. c. 
Drsrrig. GEOGR. Stuirps Canariensis alpicola. 
Descr. Surrauricucus , adscendens , dodrantalis-pedalis, infernè 1 1/2 lin. diametro metiens , teres, 
ligno sordidè albente, duriusculo, medullà centrali percurso, cortice albidè brunneo-virescente, longi- 
tudinaliter striatä, glabrä, rariùs supernè subhirtus. Gauzrs primarius sæpè palmæ vel spithamæ longi- 
tudine decumbit, in interstitiis 1/2-1-2 poll. ramos edit n, 2-6, rariüs erectus et tunc mox suprà basin 
in ramos abiens. Rami erecti, pl. spithamæi, foliati, 1-cephali, vel in axi foliorum superiorum pedun- 
culos 2-5 proferentes 1-cephalos erectos. Fozra conferta n. 8-15 arrecta , carnosula, pilis simplicibus 
articulatis plüs minüsve hirta, 1-2 poll. longa, circumferentià 1/2-3/4 poll. lata, obovato-oblounga, pin- 
natipartita, vel subbipinnatipartita , pinnis 4-6 jugis, oppositis vel subalternis , obovato-oblongo-lan- 
ceolatis , 1-8 pl. 4 lin. longis, infernè 1/4-1 lin. ferè latis, inferioribus brevioribus et angustioribus, 
integris, acutis, mediis et superioribus apicem versûs latioribus , superuè 3-5 rariüs 7-dentato-pinna- 
tipartitis, dentibus pinnisye lineari-oblongis, acutis, pl. verd apice 3-5-furcatis , pinnâ terminali soli- 
tarià , lateralibus pl. pauld majore, apice 3-5-dentato-pinnatà , dentibus quandoque subæquilongis. 
Rachis integerrima, alata, 1/2-1 1/3 lin. lata, in petiolum integerrimum alatum, ejusdem formæ, abit 
laminà folii duplè breviorem. Supernè folia evadunt minora ; et suprema tantüm 3-b , rarius 2 den- 
tata, subpinnatipartita, nunquam verd integerrima uti e, g. in Argyr. frutescente. Penyneuri i. e. 
ramorum ramulorumve pars foliis destituta cum capitulis 1 1 /2-2 1/2 poll. longi , sulcato-striati, sub 
capitulo vix incrassati, nudi, parcè hirti. Sic res se habet in ramis 1-cephalis. In ramis 2-8-cephalis 
verè ramuli 2 1/2-4 poll. longi, parte inferiore foliati sunt foliis jam descriptis supernè decrescentibus. 
Rariüs ad pedunculos squamula observatur, squamis involucri inferioribus analoga. CapiTuza semper 
erecta, Sat speciosa magnitudine Preauxiæ jacobæifoliæ * multiflora, heterogama, Invorucrun 4 {2 lin. 
altun, hemisphæricum, imbricatum , glabrum , squamis obtusis, exterioribus 1 1/2-2 1/2 Lin. longis, 
ovato-triangulari oblongis, mediis oblongis, intimis oblongo-lanceolatis, omnibus supernè sæpits 
