( 301 ) 
cernuis , multifloris, heterogamis, floribus radit fœmineis, breve lingulatis, disci herma- 
phroditis, folits parvis, pinnatisectis, lobis subtripalmatisectis, angusté linearibus. 
Os. Artemisia hispanica caule erecto differre videtur (cf. Besser Abrot., p. 24). Nostra forsan ejus forma de- 
cumbens, et ,decumbens potiùs quàm reptans aut radicans vocanda est, nam terræ applicatur solummodô nec 
radiculas ullas profert. Hæc forma in Hispaniâ et Mauritanià non infrequens est ex cl. Webb , et ejus sententiam 
(vid. It., Hisp., p. 55). A. hispanicæ synonymiam hic enumerandam esse libenter sequor. 
1. Absinthium incanum, lanuginosum , crispo , cristato folio, Barrel., Ic. 433 ,ex-Vaill., Act. Acad., 
1719, p. 283, sec. Lam. I. c. 
Absinthium scriphium hispanicum , flore rotundiore , odove seminis contra. Tourn., Inst., pag. 458. 
Artemisia hispanica. Lam, (non Jacq.), Ene., vol. 4 , pag. 263. — Sprel., Syst. veg., vol. 3, pag. 490. 
— Webb, Ii. Hisp., pag. 35. — DC., Prodr., vol. 6, pag. 106. — Bess., Abrot., pag. 93, n. 5. 
2. Artemisia reptans. Chr. Smith! (ex Webb), ir Buch, Canar., pagg. 148 et 165. — DC., Prodr., 
vol. 6, pag. 101. Falso cl. DC. hanc speciem cum Seriphidio conjunxit. — #/ebb, Ie. 
Artemisia radicans. Chr. Smith, in lit. ad cl. DC. 
Hüc etiam spectat ex cl. /ebb, It. Hisp., pag. 35. 
Artemisia pyromacha. ’isiani, FI, lybic., pag. 54, tab. 13, fig. 5. — DC., Prodr., vol, 6, pag. 127. 
Has. In locis asperis siccissimis regionis inferioris Canariæ : Webb ! Ad urbem de /as 
Palmas : Chr. Smith ex Buch 1. c. 
Disrris. GEoGr. Fruticulus præter insulas Canarienses , regionem crateris Mediterranei 
occidentalem habitans , nempè Hispaniam et Africæ borealis desertum magnæ Syrteos, si 
synonyma allegata hüc pertineant. 
Descr. Fruricuzus gracilis, incanus, decumbens, radicans. Rapix è fibris composita est cylindricis, 
numerosis , 3 poll. et ultrà longis, 1/2-1 lin. diametro metientibus , lignescentibus , ligno dilutè brun- 
neo, duro, cortice brunnea, saltem in statu exsiccato , rugosa. Cauzes plures è radice oriuntur, decum- 
bentes, fibrisque, jam descriptis similibus, terræ affixi, graciles spithamæi v. pedales , 4/2 lin. et ultrà 
diametro metientes , teretes ligno dilutè flavente, medullä centrali percurso , cortice cinereo-brunneä, 
tomento denso incano , è pilis simplicibus crispulis composito , quasi pelle involuta ; foliati, ramosi, 
ramis in axi foliorum orientibus. Focr in lineä spirali disposita, approximata, parva , 1/2 poll. circiter 
longa, circumferentia 2-3 lin. lata , tomento incano munita , pinnatisecta , pinnis 4-3 lin. longis , apice 
digitato-3-sectis, laciniis et rachide integris , 1/6 lin. latis, angustè linearibus, apice rotundatis. In axi 
horum foliorum rami oriuntur graciles , filiformes 1/2-4, pl. 1/2-2 poll. longi , in paniculam racemo- 
sam secundam dispositi i. e. rami omnes lucem versüs tendunt, ut omnia vegetabilia et animalia, licet 
ingens , et hodiè , sit stultorum copia, qui contrarium optent. Ad basin hi rami foliis confertissimis 
muniti sunt brevibus, 1 1/2-3 lin. longis , pinnatisectis, pinnis integris vel tridactylis. Mox suprà hæc 
folia , in axi foliorum parvorum , vel potiüs foliorum 2-1/3 lin. longorum , inferiorum ovato-oblongo- 
rum, pinnatipartitorum, pinnis parvis ovatis, superiorum crenatorum, suMmmorum integrorum, OVato- 
oblongorum capitula oriuntur in racemum simplicem, elongatum, 1/2-4 poll. longum , disposita. Carr- 
ruLa inferiora pedicellis sunt suffulta 4-10 lin. longis, filiformibus , — quibus rarissimè capitulum 
