(318 ) 
corymbo supràdecomposito terminato, foliis ovato-lanceolatis:, subcordatis, denticulatis, petiolo breviore insidenti- 
bus, receptaculi alveolis cupuliformibus , lacero-dentatis, achæniis omnibus papposis, notisque aliis. 
Senecio appendiculatus enim caulem habet flexum , tomentosum , corymbo decomposito terminatum, folia ovato- 
oblonga, profundiüs cordata , angulato-dentata , petiolo longiore insidentia , receptaculum subalveolatum , achænia 
radii iis disci pauld brevicra quandoque calva et hinc quasi transitus ad Doronici subgenus Pericallidem et nomen 
hujus divisionis Pericallidium. In Doronici subgeneris Pericallidis è contrà achænia radii calva glabra majora disci 
minora, pilosa et papposa, habitusque diversus. 
1. SENECIO VULGARIS. Lin. 
S. annuus , glaber v. arachnoïdeo-lanatus, discoideus, floribus omnibus hermaphroditis, 
gracilibus, tubulosis, 5-dentatis (achænia columnaria , 1 lin. longa , 1o-costata , pilosa, folia 
membranacea , oblonga » pinnatifida , inferiora peliolata,, reliqua auriculato-amplexicaulia , 
pinnis oblongis cum rachide et auriculis inæqualiter dentatis, capitula antè anthesin 
nutantia !). Involucri squamæ, saltem extimæ apice sphacelatæ. 
Oss. Planta Canariensis pl. spithamæa et altior, cæterùm ab Europæâ non differt , nisi achæniis magis pilosis, 
Verbena fœminea. Brunf., Hist., pag. 120, c. icone characteristicä. 
Erigeron Diosc. et Plinii ex C. Bauk. 
Erigerum minus. Dodon., Pempt., pag. 641 , fig. 2. 
Erigerum Senecio. Blackw., Herb., tab. 132. 
Senecio. Fuchs., Hist,, tab. 159, bona!— Tragus, Hist., pag. 285, e. icone. — Lobel, Obs., pag. 112, 
c. icone, — Math, Comment., pag. 794, c. icone. — Camer., Epit., pag. 809, c. icone pessimä. — 
Chabr., Sciagr., pag. 325, c. icone. 
.Senecio vulgaris sive Erigeron. J. Bauh., Hist., vol. 2, pag. 1041. 
Senecio minor vulgaris. C. B., Pin., pag. 131. — Tourn., Inst., pag. 456. 
Senecio floribus hermaphroditis , foliis amplexicaulibus , pinnato-sinuatis. Scop., Carn., ed. À, 
pag. 380. 
Senecio foliis pinnatifidis denticulatis, laciniis æqualibus, patentissimis, rachide lineari, Lirn., Hort. 
Chff., pag. 406. 
Senecio vulgaris. Linn., Sp. pl., ed. 1, pag. 867 ; ed. 2, pag. 1916. — DC., Prodr., vol. 6, pag. 341. 
— Pollich palat., n. 793, c. descriptione optimä. — Torrey et Gray, F1. of North Americ., vol. 2, 
pag. 436. — F1. danic., tab, 513. — Engl. Bot., tab. 747. 
Has. In insulà Teneriffà et in insulis reliquis satis communis : Webb! 
Disrris. GEOGR. Planta europæa, in cultis ruderatisque totum ferè per annum apud nos 
florens , domestica , sicuti animalia domestica, i. e. cum hominibus nunc ubique ferè indi- 
gena facta. Ë multis locis in herbario babeo , inter alia etiam è monte T'auro Syriæ : 
Veith! 
Ozs. Variat apud nos in Palatinatu : 4-cephala, pollicaris, foliis inferioribus subtüs purpureïs, caule erecto apice 
ramoso vel diffuso à basi ramosissimo, glaber vel arachnoïdeo-lanatus, Involucri squamæ intimæ, pl. n. 21, rariüs 
