( 326 ) 
Cacalia appendiculata var. Zinn. f., Suppl., pag. 352: — WP'illd., Sp. pl., vol. 3, pag. 1719 ex parte 
hüc spectat ut ex calce ‘descriptionis cl: Linn. f. liquet : « Aliam misit cl. Masson quam distinctam 
» putavit, sed dubito. 7n montosis Teneriffæinventa estiet differt in mullis à C. appendiculata’, quam 
» caule glaberrimo:, foliis cordato-oblongis, subdentatis, nec angulatis. » — Reverà Senecio multiflorus 
primà fronte similis est Senecionisappendiculato et tantümcaule glaberrimo, in Sen. appendiculato 
semper tomentoso , differt. Examen accuratius verd multas præbet differentias uti comparatio descrip- 
tionum docebhit, et ex el. Webb ob habitum facilè distinguendæ sunt stirpes vivæ. 
Cineraria multiflora. Æort. Kewensis ! in herb. Banks., ex Webb! in litt. — L'Hérit., Sert. angl., 26. 
— Willt., Sp. pl., vol. 3, pag. 2078. 
Pericallis multiflora. Æeb6 ! Icon., tab. 105. 
- Senecio multflorus. C. 4. Schullz Bipont., MS. , non DC., Prodr., vol. 6, pag. 410, qui plantam nos- 
tram cum Doronico Webbii, cui descriptio sua optimè quadrat, commutavit. 
Paño Nivariensium ex Webb. 
Has. Siirps nostra merè.canariensis, à cl..Masson.primüm lectaket in hortuwm Kewensem, 
introducta: supràisylvassintregione Ericarume::g4 interpetrasietadimuros arvorumisuper 
castaneta vallis Orotavensis: Webb! 
:. Descr. Afinis Senecio appendiculato et eodenr jure fruticulosus appellari potest. Cauzrs pl. 2#3-peda: 
lis , 1-2 lin. diametro metiens; strictus , rariüs in speciminibus miacris inter folia magis conférta paulô 
fléxus, terétiusculus, sulcato:striatus, glaber, cortice-dilutè brunneo-virente, quandoque subpurpuras= 
cente, ligni strato tenui albo flavente, medullæ cylindio crasso albente, à basi ad apicenr usquè fôliatus; 
corymbo términatus supraädécomposito, myriocephalo, ità ‘ut hæc species præs omnia Senecionoïdéæ 
canariensia nomen multiflori { polÿcephali) mereatur. Fozra tenuia papyracea , pleraque 3/4-11/2*poll! 
distantia, petiolata, inferiora cum petiolo 5-6 poll. lônga, 2 1/2-3"poll. läta, medio 4poll. longa, 2 poll! 
lata, samma, i. e, ad ramificationes infimasposita duplo ferè minora. Bimbus foliorum ovato-oblongus, 
subcordatus, subpenninervius, in statu juniore suprà subaraneosus, tune gläbérrimus, reticulatus, inffà 
densè albo-tomentosus , margine dénticulis parvis , confertis-obtusis , corpusculo subtorneo terminatis 
obsessus et præterea hinc indè superficialiter sinuatus , supernè attenuatus , subacuminatus et acutius- 
culus, basi plüs minüsve cordatus et in petiolüm abiens crassum , 1 lin. circiter diametro metientem , 
subaraneosum, teretiusculum, medullà albâ farctum, facie superâ canaliculatum, basi in planam trian- 
gulam circiter 60° expansum, cujus latera 5/4 lin. longa cauli affiguntur. Ceterùm petiolus 1/2-5/4 poil. 
longus et limbo folii quadruplô circiter brevior, nunce nudus , et tune folià magis cordata observantur, 
nunc paulo suprà medium appendicibus binisoppositis vel alternis instructus ovatis, obtectis , 4 1/2-4 
lin. longis, 1-3 lin. latis, nunc sessilibus., nunc breve petiolatis , simili modo uti foliorum.limbus se 
habentibus , quibus suprà rariüs infrà una alterave .quandoque accedit appendicula , imd una tantüm 
in petiolum nonnunquäm adest appendix. Supernè caulis in axi foliorum minorum in corymbum sol- 
vitur supraädecompositum , 2-7 poll, diametro metientem , convexum , et hinc subpaniculatum , cujus 
rami inferiores pl. palmares vel spithamæi , interdüm pedales in corymbum abeunt decompositum. 
Rarids, in speciminibus depauperatis, ramus infimus tantüm 5/4\poll. longus corymbo terminatur sim= 
