( 337 ) 
Tussilago rubra. Réedlé, Herb. Mis. par., ex DC. — Link, in Buch, Canar., pagg. 149 et 176. 
55" 
Cineraria aurita. Andr., Bot. rep., vol. 1, pag. 24, tab. 24, non L'Hérit. 
Cineraria lanata. Link, Enum. Hort. berol., vol. 2, pag. 333 (non Lam.), ex diagnosi hüc spectat. 
Variat plûs minüsve hirtum, capitulis majoribus minoribusve et insuper in tepidariis nostris mirum 
in modum e. g. foliis infrà purpureis. — Cineraria cruenta et atropurpurea. Hort. (non Ledeb.), multo- 
rumque auctorum. In speciminibus spontaneis folia infra non purpurascunt, 
Var. ex DG. I. c. in hortis 6 lacteus, floribus lacteis, petiolis pl. appendiculatis , foliis subtüs cano- 
tomentosis. Hüc : 
Cineraria cruenta, var. alba. Hort. Paris., 1818. 
Cineraria lactea. Jacq., Eclog., tab. 105. 
Cineraria hybrida. Wild, Enum. H. berol., pag. 893? non Sprg. — Hornem., H. hafn., vol. 2, 
pag. 820. — Sweet, H. suburb., pag. 189. — Sprel., Syst, veg., vol. 3, pag. 546. 
Forsan hybrida proles à D. cruento et Senecione populifolio? 
Has. In Teneriflæ sylvaticis : Masson ; in sylvâ infra Æewa Manza alt. 2500-4100 ped, ex 
Buch [. c.; in Barancos supra Santa Cruz : Riedlé; in convalle de la Matanza sive de 
Acentexo : Webb!; in Canariæ convalle Tentenisuada commixta cum Doronico Webbii 
-et echinato : Webb! menseque Februario flor t. 
DisrriB. GEOGR. Stirps merè canariensis à cl. Fr. Masson anno 1777 in hortum Kewen- 
sem introducta ubi à mense Februario in Majum usqué florct. In Europæ hortis nunc, ob 
flores amænos , variis nominibus e. g. Cinerariæ pulchellæ abundat et apud nos 8 dies 
post Doron. Tussilaginis floret, e. g. anno 1844 à diè 4° mensis Aprilis. 
Descr. Sec. specimina spontanea exsiccata concin nata, colore vero à speciminibus vivis addita. Rar- 
ZOMA more specierum affinium repens, filiforme, internodiis incrassatum, fibrisque undique in humo se 
expandentibus instructum numerosis, carnoso-tuberosis (saltem plantæ spontaneæ), 2-4 poil. longis, gra- 
cilibus , fusiformibus , basi 1 lin. et ultra diametro metientibus , fibrosis. Cauus ex internodio erigitur 
solitarius, 1-2-pedalis et altior, infernè 1-2 lin. et ultrà diametro metiens, teretiusculus, sulcato-stria- 
tus, fistulosus, fragilis, consistentiæ, uti tota planta tenuis, e. g. uti Crepidis virentis, Linn.,arachnoideus 
dein glabrescens, infernè pilis articulatis brevibus obsitus, supernè glaber, basi et infernè parcè foliatus, 
ad medium in corymbum solutus ramosissimum, decompositum vel suprà decompositum. Forraradicalia 
1-3et plura, Sæpiüs tempore florendi omnia emarcida, petiolata, ovato-triangulari-cordata, multanguli- 
lobata, lobis angulo obtuso prominentibus, denticulatis, palmatinervia, reticulata , suprà pilis brevibus 
articulatis obsessa , infrà arachnoïdeo-tomentosa , cinerea. Psriorus basi semiamplectens, subcorneus, 
nudus , arachnoïdeus, limbum superat. Limbus in speciminibus meis macris tantüm 2 poil. diametro 
metiens , sed certo certius hanc dimensionem saltem duplo-triplo superat, cum folia ramea habeam 
4 poll. lata. Folium caulinum ad ramificationes usquè tantüm unicum!, in cujus axi adeo quandoque 
rami rudimentum fovetur, in speciminibus meis video , 2 1/2-4 poll. suprà basin et 3-7 1/2 poll. infra 
ramum infimum positum , medium tenentem folia radicalia inter et ramea , nempè limbo nunc petiolo 
insidente duplo longiore , nudo , basi subcorneo , semiamplexicauli. Ad medium caulis abit in corym- 
111. —(2° SECT.) 43 
