( 387 ) 
gine albidè scariosis, apice spinà simplici brevi terminatis. Recepra- 
CULUM maturum hæmisphærico-ovato-conicum, areolatum aut simavis 
paleatum ; paleæ verd cum achæntis intimè concretæ, potits cum üs 
describendæ. ACHÆNIA obovato-compressa, breve stipitata, undique 
ferè intimè cum paleis concreta et margine latè alata, except apice 
ventris achæntüi, erostrea v. brevissime rostrata, exteriora cum recep- 
taculo et squamis involucri internis plus minusve concreta, centralia 
articulate cum receptaculo juncta, pappo coronata uniseriali à margine 
scarioso brevi inæquali constante, quibus in subgenere Myscolo setæ 
2 ex angulis ortæ accedunt, achænio subtriplù longiores, teretes, den- 
ticulati fragillimi, et quandoque tertia imo quarta brevior; quandoque 
vero eliam in S. hispanico, e. g. in speciminibus canariensibus hæ 
setæ desiderantur et pappus tantum breve scariosus observatur. 
HERBÆ præcipue mediterraneæ, spinosæ duræ, ramosæ, habitu car- 
thami annuæ, biennes vel perennes, foliis decurrentibus, capitulis spe- 
ciosis, sessilibus, terminalibas vel axillaribus, spicatis, floribus flavis 
præcipuè ad os pilis elongatis articulatis munitis. Habitu jam ab om- 
nibus Cichoriaceis distinctissimæ et hinc, invità naturà, cl. Rchb. 
F1. germ. exc., p. 280, ad Carduaceas allatæ. 
Affininatem cum Lactuceis habent cum quibus Lampsaneas nunc 
jJungo. 
Analysis specierum. 
1. Radix annuus : Scolymus maculatus. L. 
2. Radix annuus : Scolymus hispanicus. L. 
3. Radix perennis : Scolymus grandiflorus. Desf. 
Suscenus | EUSCOLYMUS. C. H. Scurtz, Bi. Ms. Scolymus. Cass. 
Achænia, cum palei alà marginante, obovata, semper pappo coroniformi superata. 
1. SCOLYMUS MACULATUS, Linx. 
S. annuus achæniïis pappo subcoroniformi munitis, alalis, alà abovatâ, subintesrà, 
