( 461 ) 
Subgen. III. DAUCOCREPIS. C. H. Schultz Bip. in Mertens, Koch et Bischoff, 
Deutschlands Flora, 6° Bind, MS. 
Radix fusiformis, vix fibrosa, perennis sed non longæva, eodem modo se habens uti 
radix sect. IIT Apargiæ Schultz Bip. generis Leontodontis. CF. Koch, Syn., ed, 2, p. 482. 
Involucrum pl. 2-scriale, subimbricatum. 
Subdiv. Il. Species caule foliato. 
Hüc spectant plures species alpigenæ, e. g. Crepis grandiflora Willd. , Cr. alpestris et montana Tausch, 
nec non plures Europam australem habitantese. g. Crepis rigida W. K., Cr. lacera Tenore, Cr. chon- 
drilloides Jacq., et insuper plures maderenses. Species nostra ab omnibus foliorum formä , notisque 
alüis distinctissima. 
4. CREPIS LOWEIT 8 canariensis. C. H. Scuucrz Biron. 
C. radice fusiformi, perenni; caule foliato, divaricato-ramosissimo, glabrescente cum 
foliis dentatis, radicalibus rosulatis, obovato-lanceolatis, caulinis triangulari-cordatis; 
pedicellis subnudis, superne cum involucro biseriali pubescenti-hirtis; achæniis confor- 
mibus breve rostratis, superne exasperatis, pappo niveo subcaduco. 
Barkhausia hieracioides. Lowe ! (in litt. ad cl. Webb), Primit. fl. Mader., p. 27, n. 44. — DC., Pr., 
vol. 7, p. 157. 
Crepis hieracioides. F. G. Schultz (non W. K.) nr Flora B. Z., 1840, p. 718. 
Has. Legimus hanc speciem semel in fissuris rupium montis excelsi Lancerottæ «Pe- 
nitas de Chache » dicti (in Maderâ non vidi) : Webb! ; Canarià : Bourgeau! n. 6 ; Fuerta- 
ventura, sine loci specialis designatione n. 2, Barranco de Tuinese, 2° m. Marti 1846, 
n. 11, in rupibus prope Valdebron septentrionem versus, 10° m. Febr. 1846 : Bourgeau! 
Disrris. ceoGr. Ex cl. Lowe planta nostra etiam in Maderà crescit. Atiamen rev. Lowei 
diagnosis non bene quadrat, cum e. g. plantæ canariensis costa foli semper sit glaber- 
rima, non vero setoso-hispida. Nunc dubius adhuc bæreo, an planta canariensis penitus 
eadem sit ac maderensis, imprimis cum Crepidis species difficillimæ et an Synanthero- 
logis optimis non raro, obiter vel in statu manco examinatæ, confundentur. Si Crepis 
Lowei B canariensis ab « maderensi specifice differt, nostra C. canariensis vocanda. 
Descr. Sec. specimina optima. 
Herga distinctissima, succo lacteo scatens, viridi-glaucescens, divaricato-ramosissima , foliis caulinis 
triangularibus, basi valde dilatatis. Rapix perennis , non longæva, verticalis, 2-4 poll. et ultrà longa, 
supernè 2-4 lin. diametro metiens, fusiformis , simplex, vel inferne ramum edens, extüs brunnea, 
