E de Myrulorum quoruudam Venen, 123 
)- ^ yIHAI 7p AP TREMA 
tium fri&ione folatium quzrens, cx fcylla in charybdim incide- 
bat: hunc namque lotum , mox multum elevatum, & papu- 
lis urticatis undique denfpetilina impatibilis pegupelor dolor ar- 
dens, diu perfeverans. Sed reliqua cütis ruber erat eo tem- 
pore 'colo?. Sub uodiem motibus convulfivis & gule vinculo la- 
' watis; papulz urticatz, initio la&tei coloris, (cd pofthac pellu- 
cide, & aquz gutta refertz, undecunque emergebant, lenito, | 
aut, fi mavis, fopito ad tempus pruritu, per indiam ad fom- 
num inclinationem. | Nullum tamen eodem tempore judicium, 
obfcura prafentium reprzfentatio , peneque nulla preteritorum 
recordatio: ftatum diceres comati vigili non deliro fimillimum. 
"Huic tandem rei fummo inane lenis, & reficiens, & quietus fom- 
nus medebatur ; quo fcilicet , compofitis ad rofcidam perfpira- 
tionem membris, veficule a cutis eminentia dispellebantur, re- 
cuperatoque fenfu ac motu, quz przíto fuerant, reliqua fym- 
4 ptomata in fugam diafiilebanitins Ceterum omnia in noftro 
adfuerant fymptomata, que uxorem füperius addu&am vexa- 
verant, Ille autem poft meridiem, faperftite aliqua virium in- 
firmitate, iter fuum profequebatur, tertio abhinc die, illzfis i itc- 
rum viribus gaudens, 
Illud etiam noviffe oportet, nis convivas in vtroque 
prandio omnes a relato morbo immunes permanfiffe, quamvis 
/ largam fatis copiam mytulorum comediffent. Neceffe igitur 
'eft, latuiffe venenum in uno tantum alterove mytulorum: quum 
uterque noftrorum zgrotorum fex, ad fummum oGo ingeffiffet, 
O&o etiam vel decem laudatus amicus Tuus, D. D. BEHRENS 
(9) edit, neque forte plures alii manducarunt, qui tamen ad- 
vería exinde cum valetudine conflictati funt. Sed ut fübtilis 
qa veneni 
(g) De affcfion, a mytulis p. 13. & Íeorfim p. 25. 
LJ 
