208 — SON )o( AS ES 
E Tier ihé x vertunt in funebre carmen! b «E 
Nec feriet fümmum lamina claufa Vale! — — ^ 
Non licet extremas vivo perfolvere grates, . | 
Non. vel pro tanto munere ferre novo! dt 
Miferat acceptam, nifi quod poftrema, falutem — ^. 
 JEtate & meritis atque docendo PATER, — d 
HOEFFMANNUS, laus. Halae ; ; & mens M dci e ü 
Dixerat aternum, mox abitura, Vale; 
Addideratque fuos, tot cufa volumina; Libres , . 
Quos caperet focii Bibliotheca chori y 
Sic ornata SENIS preclara dote, propinqua 
: Ut poft fata ferat nobile mnemofynon. 
Continuo calamum arripio, refponfa daturus; ^ ^ — 
- Affe&tu tali quae fatis aequa forent, 
Ecce füperveniens hunc nuncius excutit , ufum 
Humanum referens jam renuiífe VIRUM. 
Sic HOFFMANNIADES fuit! O quos acris in unum 
Natura junxit Cura fodalitinm 5. 
En qualis quantusque fuit COLLÉGA! reli&tó 
Quantum inftar periit praefidiumque choro? 
Si quid in hamanis rebus valet, effe fódalem, LANE | 
Cui fua regna volens papderat alma falus5 - 
$i, cujus meritas aterna volumina laudes. 
Diftulerant, fapiens quo volat usque libers 
$i, Natura fuas leges cui tota reclufit, 
Quique fagaciillas igne imitatus erat ; | | 
Sique, tot autorem quem fortis & artis habebant; ! 
Inque his o noftri pars quoque magna choris... 
Denique fi, per luftra novem, quodque exiit altra, 
Usque fzdslitii grande fuiffe decus : d 
Quartum nominibus nobis fuit hice colendus ^ 
HOEFFMANNUS , noftri gloria magna gregis! 
* 
1 b 
