om -—-—— » m - di 
Fallor an & Socium j jam nunc bene nofcimus, ex quo 
Tot bons cum Socio fuftulit una dies? 
Ec defiderium fubit aequum abfentis amici, 
Quantumvis fenii lex revocare vetat; — . 
Et tacitus Fnn&i luus pia pe&ora turbat; 
Jufferit ut laetos funeris llle modos, 
Carmina laeta TUO , Venerande. in fanere nobis. 
Praccipis? & queítus hine procul effe jubes? - 
Si fas, mortales fua commoda plangere rapta; 
. Si, quod amas, abfens indoluiffe licet — 
Si pungit decuffus honor : non juftior ullas, ini 
- Quam dolor eft nofter, TE fugiente, PATER; 
Mortalis cordis jam fenfu ignofce gementi: 
Namque TUOS fenfus purior aura vehit$ 
TE jam longa tenent aternz gaudia lucis, | 
Nec noítrae noctis tangere trifte poteft, ! 
Quin adeo quod adhue &grae vetus. incola tere 
Jubila pofcebas ad TUA bufta cani: | 
Jam TUA fpirabat tam mens divinius, atque 
Jam propius fontem venerat illa Deum; - 
Jam, qua terrigenum tot caufa eft una dolorum, — 
Arbitrii fammi taedia caeca Patris, —.— ;d 
Errorisque (ui variaque cupidinis aeftus, . 
Longius ex fan&o pectore pulfus erat; 
At novus ex coelis animus, coclumque requirens » 
In lecto requiem norat amore Dei 5 
Quasque tulit leges Deus & Natura, "perito, , 
Hag erat in jacta forte fuave fequi, | 
Quam juvat, ignoto mortalem affuefcere coelo , 
Rebus & humanis addita fcita coli 
Quam, regem terrarum & cceli agnofcete Chriftum $. 
c illi affe&us facrificare fuos! Luitiut oui 
1: Pp2 In 
- 
