138 Ohfervatio XXVI. 



inducendae, fed qnantum vifus admittit, ne prifmata remo-' 

 tiora aliquam partem latentem habeant piQurae. 



ASiud vero incommodum comitatur Tabulas ftriatas 

 hucusquedefctjptas, ubi nimirum folia figurae difciffa funt 

 adglutmata : quod extremitates laterales pi&urae in foliis 

 difciifis non rite refp< ndeant^ Aliud cnim fundamentum 

 opticum communiter negligitur, quod in Tabb. Sturmia* 

 nis eft Prop.XIV^mElementis autem fupra citatis Tbeor. 

 2p> §.2;/. & in Compendio,Exper.V. Cor. £ & Tbeor. V. §. 

 f2. Quod, quo propius eft obje£tum ocuio, aut queiiujo- 

 rem anguium format rcs vifa, eo major quoque adparet, 

 & quo remotioreft resab oculo,aut,quominorem angulum 

 viforium efficit in oculi fundo , eo minor fiftitur vifui. Ex 

 his enim dijudicatu faciie cft, imagines in aere incifas & in 

 charta impreffas , prifmatibus ligneis adgiutinatas non ubi- 

 que ita exhiberi, ut tanquam lntegrae acconvexae vifuiob- 

 verfentur. Quanquam enim pi&ura aut imago circa me- 

 dium in omnibus fuis fegmentis bene rcfpondet, non tamen 

 in fuis extremitatibus lateralibus exa&e eonvenit; quia re- 

 motiora ab oculo fegmcnta jufto adparent minora, & prc 

 piora e contrario, utpote majarem angulum viforlum fdr- 

 mantia, reliqua magnirudine excedunt? id quodex fche- 

 mate Figur£ 4- Tab. VIII infra uberius explicando , pate- 

 bit faciie. Ubi longitudo BC ex oculi punfto V non major 

 adparet quam n, & reliquae lineae RQ, YX, Z a, &c, ifti pror- 

 fus aequales, fucceffive minores, aut ex W vifae fucceffive 

 majores. NamRQ^ utrinque lineam DA adpareriterexce* 

 dit portionibus NR & PQ^ 5 & fic in reiiquis, 



Quo remotior tamen oculus a tabulis ftnatis abeft, uf 

 lineae , ab oculi pun&o ad extremitates remotioris llneae 

 (AD) du&ae, paralielts propiores evadant, eo minor fit dif- 

 ferenm fegmentarum, ut tandem fenfibiliter e vanefcat. Id 

 quod in Tabulis firiatis Sttenofurtenfibus Volum. VII. ho- 



rum 



