262 Ohfervatio LXVl. 



Cum aetiologia fcorbuti in defcriptionc ha£tenus tradi- 

 ta, quantum pro loci modulo & fpatio licet, annexa fit, 

 ad Prognofin & Therapiam pergendum. 



Prognofis docet: Omnem fcorbutum perfe&um epide- 

 micum graviorem effe fporadico, ob caufam univerfalio- 

 rem gravem,quae omnium fanguinis crafin corrumpere va- 

 luit. Omnis fcorbutus acutus, i.e. cum febre, morae bre- 

 vioris eft, aft exjtus periculofioris, quia inflammatorii ge- 

 neris eft. Omnis fymptomaticus fcorbutus , i. e. febrem , 

 vel alium morbum fequens, gravior eft idiopathico,nonepi- 

 demico : fymptomaticus autem non obfervat femper tem- 



Eus epidemici fibi reli&i , nempe hybcrnum, fed variat in 

 oc pro aegri conftituticne. Quaedam fcorbuti fymptoma- 

 ta propriam & antiquam fervant Prognofin , e. g. hydrops , 

 afthma, infarftus vifcerum, &c. quo magis fubito & fimul 

 graviter haec apparuere, eo majus periculum adeft : funt 

 enim jam graves morbi per fe,etiam abfente fcorbuto, De 

 fcorbuto maculofo tenendum , quod quo magis lividae funt 

 maculae, fimulque magnae , eo majus periculum ex febris 

 acceffione oriatur ; maculae autem tales, quando fimul & fe- 

 mel evanefcunt, vel etiam nigrefcunt, mortis inftantis pe- 

 riculum denuncient, ac tandem maculofus talis , cum febre 

 complicatus, fi non jugulat aegrum, faepe tamen ilium he- 

 fticae trad^ inprimis fi vifcera habet infar&a. Scorbutus 

 non maculofus fimplex morae diuturnioris eft, at non peri- 

 culi adeo urgentis> nifi epidemia adfit graviffima, qualis fuit 

 1699. Parifiis, cujus fcorbuti defcriptionem & hiftoriam fub 

 finem dabimus: interim pro re nata, e. g, pro fanguinis 

 crafi cacochymica, vifcerumque atonia, faciiiime graviffima 

 fymptomata eidem junguntur. Mufculorum indurationes 

 ianguinis nimhm tenacitatem , & morbi pertiqaciam indi* 

 cant* Strepitus offiunb inprimis fterni, fymptoma graviffi- 

 mum eft & pericuiofiffimum: raram enim illamque infuper 



infru- 



