Bovlna. in 



fime agerent , qui pecora aegrotantia confeftim a fanis fcparan- 

 do,majori cum cura& diligentia iisdem profpicerent. Nemo ve- 

 ro rationc fana pradkus harc iniquc interpretabitur , & veram 

 adeffe pecudiim lucm contagiofam, quana nofmet ipfi adfeveras- 

 femus , ex iis concludet : ea enim eft natura & indoles contagii y 

 ut pecorifano ftatim communicetur, & ab ipfo aere extcrno, in 

 quobrutum aegrotum degit, nec minus quoque ab aliis, circa 

 idem illud verfantibus, recipi, & in diflita loca propagari queat, 

 f icque non folum cominus , fed etiam emiaus noxam adferat. 

 Ha^cce vcro nos neutiquam beic loci obfervavimus , nec talia fig- 

 na, quse alias ia vera pccorum contagiofa lue adeffe folent, vide- 

 licet puftutee, maculae nigricantes , internarum partium fphacelu$, 

 &c. fub infpeftione demortuorum pecorum oculis noftris obve- 

 ncrunt. 



Obfervatio IL 



Refcripto Dire&orii provincialis inclyti fatisfafturus, ad vil- 

 lam Dammerenfem me contuli , & ante omnia , ut morbum, qvp 

 jam per aliquod tempus pecora infcftavit, nuncque iterumfefe 

 manifeftare eccpit , debite explorarem , deque indole ejusdem 

 tn verae luis contagiofae nomen mereatur , (ententiam meam 

 cnunciare poffem, circumftantias morbi in hoc ipfoloco probein- 

 dagavi, fequentemque biftoriam ejus collcgi. 



Vacca prima d.^.Febr. 1746. morbo correpta, pabulum ab- 

 horruit, anhelavit & aegre fpiritum duxit, tandem feptima heb- 

 domate, poftquam duobus antea diebus abortivum excluferat vi- 

 tulum, dimittendo excrementa, periit. Hoc ipfo menfe qua. 

 tuor adhuc interierunt; menfe Martio viginti quatuor; menfe 

 Aprili duodecim, & tandem menfe Majo faltem o&o. Sub ha- 

 rum demortuorum pecorum numero du# crant buculsc & qua. 



tuor 



