( 12 ) 



Herbœ Europaeœ , folia semper multifida , et petalorum unguis nudus, caetera Ra- 

 nunculi. 



ADONIS INTERMEDIA. Nob. 



A. petalis concavis calyce glabro longioribus ; coccis angulatis, irregulariter rugosis, 

 apice edentulis, sub stylo debili, subulato, incrassatis, basi dentatis, dente acuto denticulis 

 utrinque stipato. 



Adonis microcarpa. DC! Syst. 1. 223. Prod. 1. 24. quoad specimina canariensia. 



Adonis citrina. DC. eodem loco quoad specimina canariensia. 



Adonis aestivalis. Link in BurchBeschreib. Can. Ins. 



Adonis dentata (3 Provincialis. DC ! Syst. 1. 224. Prod. J. 24. 



Hab. In cultis insularum Ganariensium frequens, etiam ad vias oppiduli Buena Vista. 



Distrib. geog. In arvis regionum mari Méditerranée» finitimarum. In Ccelesyriâ. (Herb. 

 cl. Spach!) In Corsicâ. (P. Thomas /) In Galloprovinciâ. (DC!) In Cypro. (Labil- 

 lardière !) 



Obs. Species nostra locum Adonidis miniatse per confinia maris Mediterranei occupât, quâ cum à viris oculatis- 

 simis Reichenbachio et Kochio confusa videtur. Ab A. miniatâ verâ , seu A. sestivali Rchb. et Koch, plurimis notis 

 differt, et si in génère tali species ullas natura rerum creatrix oculis nostris percipiendas finxit , neque hominum 

 sensus formis instabilibus delusit , haec haud dubiè pro specie stabili et verissimâ habenda est. Nec summorum 

 virorum nihil prseterientium aciem effugisse credendum , si specimina plura aut stirpem solo patrio luxuriantem 

 vidisselicuisset. Primùm coccorum forma angulatâ et subtetragonà , irregulariter et profundè rugosôrum, nec ul 

 in A. miniatâ regulariter reticulato-rugosorum , summoperè differt. Sed prœcipua slyli differentia. Stylus A. miniataî 

 crassus, pyramidatus , quo tantùm reliquis speciebus facillimè distinguenda , quantum dente marginis superioris 

 - obtuso, perspicuo, et à stylo longiusculè remoto. Nostrœ Stylus debilis , dente nullo marginis superioris, sed tu- 

 mor sub stylo ipso , in styium tamen nunquàm procurrens. Statio plantée noslrœ meridionalis , A. miniatse prseser- 

 tim borealis , quamvis in herbario Indico Cl. Jacquemont varietatem vidimus ob styium crassum et rugas regula- 

 riter reticulatas A. miniatœ certè referendam ; cujus cocca valdè compressa sunt, dorso eximiè expanso et dilatato. 

 Speciei nostrse optimè convenit A. dentata [3 DC. inter Dinias et Colmariam lecta et in herbario Gallico aiusEei pari- 

 siensis asservata. Cocca tamen granulis minutissimis puncticulata sunt, quibus nostra omninô carent. Easdem in 

 specimine Minatensi herbarii Cl. Spach puncticulas observavimus. Cum A. dentata Delile nullo modo confundenda , 

 cujus cocca dentibus sinuata et quasi fîmbriata , nullis comparanda sunt. Calyx glaber, petala conniventia , coc- 

 corum spica densa, magna ab A. flammeâ descrimina faciunt. Nullam cum A. autumnali affinitatem habet, et ab 

 A. parviflorâ Fisch. quoniam summa fides descriptioni Meyerianaï Florœ Altaicœ tribuenda est, fructu baud absi- 

 milis, aliter satis differt. A. intermedise ex autopsia herbarii nostri pertinent specimina in Cypro à Cl. Labillar- 

 dière lecta, et A. dentatae à Celeb. DC in Systemate allata. 



