( 138 ) 

 SILENE GALLICA. Linn. 



S. hispida, pilis articulatis ; foliis ovatis , ovato-spathulatis, aut lineari-lanceolatis ; flori- 

 bus spicatis, subsecundis ; calycibus fructiferis ovatis, aut elongato-ovatis , dentibus subu- 

 latis, reflexis; petalis integris, subdenticulatis ; gynophoro breviusculo. 



Viscago hirta Gallica, flore parvo carneo, petalis integris. DM. Hort. Elth. tab. 310. fig. 399. 



Viscago hirsuta Lusitanica, stellato flore. Dill. ibid. lab. 311. fig. 401. 



Silène Gallica. Linn. Sp. PL vol. 2. pag. 595. 



Silène Anglica. Linn. I. c. pag. 594. Engl. Bot. tab. 1178. 



Silène Lusitanica. Linn. I. c. 



Silène quinquevulnera. Linn. I. c. pag. 595. Engl. Bot. tab. 86. 



Silène sylvestris. Scholt. Reich. Flor. Exe. vol. 3. pag. 812. 



Hab. In Insulis Ganariensibus vulgatissima. 



DrsTRiB. geog. Per totum orbem antiquum , neenon in America boreali. (Torrey et 

 Graj.) In Brasilia. (Gardner !) In arvis Chilensibus (Berterol) ex Europâ, ut verisimile 

 est, invecta. 



Obs. Speciem, quamnomineS. Lusitanicœ insignivit, icône Dillenianâ adumbrâsse Linnaeum , haud ex diagnosi dubi- 

 tandum. Necquia fragmenta sub hoc titulo in herbario suo asservata, ad S. hirsutam, LaGasc. spectent, uti docuitcl. 

 Gussoneus (Flor. sic. Suppl. fasc. 1. pag. 125). Silenem , ideircô opinari licitum , veram esse Linnaei Lusitanicam , quœ 

 hirsuta posteà La Gascae. Nam si speciem visis speciminibus condidit , quo pacto stirpem tam diversam petalis bifldis , calyce 

 cylindraceo, gynopuoroque procero , iconi Dillenianae assimilaverit vir, si quâ alius, oculatissimus. Haec, specie jam diu 

 confectâ , in scrinia incauto irrepsisse, credibile est, neque inde aliam fuisse Linnaei, aliam Dillenii et recentiorum stir- 

 pem facile concedendum esse censemus. 



SILENE NOCTURNA. Linn. 



S. foliis Ianceolato-spathulatis; racemis spicatis, secundis , pedunculis brevibus; calyci- 

 bus i o-viridi-striatis , dentibus acutis ; capsulis elongatis , cylindraceis , apice constrictis , 

 dentibus brevibus , gynophoro brevi , crasso ; seminibus rufis , aut glaucescentibus. 



Silène nocturna. Linn. Sp. pi. vol. 2. pag. 595. Sibth. FI. Grœc. vol. 5. p. 6. tab. 408. 



Silène spicata. DC. FI. Fr. vol. 4. pag. 759. 



Silène discolor. Sibth. FI. Grœc. vol. 5. tab. 410. 



(3 racemo dichotomo , petalis brevibus aut nullis. 



Silène brachypetala. Rob. et Cast. in DC. FI. Fr. suppl. pag. 607. 



Hab. In arvis ins. Canariensium frequens. j3. in rupestribus circà oppidulum Guimar 

 Teneriffse. 



Distrib. geog. Per totum ambitum maris interni. Hujus nostro quidem judicio, non 



