( 193 ) 



Vox Sayâo sive Ensuyâo antiquissima est, ejusque originem ità exponit doctus Ducange. « Saiones cui saio dic- 



tus quasi sakio à Slavo-Gothico Sakan. » Post Gothorum et Visigolhorum occupationem in antiquissimis documenlis 



Lusitanis atque Hispanis occurrit. In fragmento poematis de irruptionc Arabica saeculi vin. (anno 714.) apud castellum da 

 Louzâa à Lusitanis sub rege Sanctio I. captum, invento, cujusque auctor fuit, uti creditur, Gothorum ultimus rex Rode- 

 ricus, Iegimus, « Tomuronpor voltos de algoz soyons. » Ad fines usquè saeculi xv, eadem saepissiraè vox usurpatur, posteà 

 obsolevit. Lexicographi omnes tam Lusitani quàm Hispani verbi originem à veste quàdam longà , et speciatim à veste 

 carnificis (algoz) sayo dicto, ducunt, ità ut in scriptis plurimis medii sévi sayo vestem carnificis, et carnificem ipsum 

 significat. Est autem credendum jàm à saeculo xv, piscatores Lusitanos substantiam quâ retia induebant, sayào sive ves- 

 tem appellare, pôr o sayâo nas redes, et hine Sayâo seu Ensayâo Sempervivum ipsum dictum, aul nomen forsan carnificis 

 in peninsulà Hispanicâ perpetuo usu inter capite damnatos renovati, undè nunquàm mori vêtus verbum , plantœ vivacis- 

 simae impositum, S. enim arboreum Lusitanis Saiào. (Brot. FI. Lus. y. 2, p. 578.) 



JEONIUM HAWOPtTHIL Nob. 



M. cauîe ramosissimo , ramis brevibus , apice foliosis; foliis rosulatis , ovatis , crassis , 

 acutis, glaucîs, cartilagineo-cilialis; floribus mugnis, 7-9-meris , fîlamentis dilatatis papillo- 

 sis, antheris ovatis, mucronatis, squamisperigynis subquadratis apice integris. 



Sempervivum Haworthii. Horti. Angll, Cal. Hort. Dyck. pag. 253. sine descriptione. 



Hab. In rupibus regionis maritimse insulse Teneriffse, memoriter et, ut verisimile est, 

 propè Buena Vlsta. Planta ex horlo Milfordiensi elapsa nomen accepit fortuitum, ad- 

 misimus tamen, quanquàm fucum potiùs Lis stirpibus fecerit, et tôt nobis œnigmata 

 solvenda reliquerit bonus Haworthius. 



Desc. Cadlis fruticosus à basi ramosissimus, ramis crebris, brevibus , apice foliosis. Folia rosulis pa- 

 tentibus aggregata, ovataglauca, sessilia, crassa, acuta , subtùs convexa, margine cartilagineo - ciliata. 

 Calyx campanulatus , glaberrimus , 7-9-fidus , laciniis lanceolatis , acutis. PETALAlanceolata, carinata, 

 acuta , basi sub-7-nervia. Filamenta papillosa, breviora petalis opposita valdè dilatata, apice subulata, 

 dorso carinata, longiora apice subulato- filiformia, basi dilatata. Anthère mucronatœ , basi obtusœ , 

 staminum breviorum elongato-ovatae , longiorum cylindraceœ, à basi usquè ad sacculorum mucronem 

 lateraliter déhiscentes. Squame perigyïoe subquadratœ , diaplianœ, apice intégrée. Ovaria elongata, 

 erecta, angusta, glandulosa. Sxyli elongati, 3-quetri, angulis subalatis, apice subglandulosi , basi beves. 

 Placenta ad angulum interioreminflexse. Ovula ovato-pyriformia, apice obtusa, basi acutiuscula. 



EXPLICATIO TAB. 34. 

 i. Panicula florida. 2. Ramus cum foliorum rosulis, ambo magnitudine naturali. 3. Ca- 

 lyx cum sequentibus auctus. l\. Petalum. 5. Stamen brevius. 6. Stamen longius , ambo à 

 frontevisa. 7.Corolla cumandroeqo. 8. Ovaria disco insidentia squamisperigynis stipata, 

 calyce, corollâ , et androecio avulsis. g. Galycis segmen ut appareant ovaria disco immersa 

 etvasculis nutrita. io. Ovarium avulsum. n.Ejusdem segmentum horizontale. 12. Idem 

 valvulâ altéra amotà ut appareant ovula placenta? affîxa. i3. Ovulum. 



m. 25 



