( 209 ) 



Cactus Ficus-Indica. Linn. Sp. Plant, vol. 1. pag. 669. Mill. Dict. éd. 1. Opuntia 3. Willd. Enum. 

 Sappl. pag. 34. DC. PI. Gr. tab. 183. 



Opuntia Ficus-Indica. Haw. Sjn. Enum. pag. 191. DC. vol. 3. p. 473. Pfeiff Enum. pag. 152. 



Cactus Opuntia. Guss. FI. Sic. vol. 1. pag. 559. 



Opuntia vulgaris. Ten. Syïï. pag. 239. 



Hâb. In locis sterilibus regionis inférions insularum Ganariensium usquè ad altitudinem 

 i5oo-2000 pedum super mare. Ad sepium vivarum constructionem inserviunt Opuntiœ, 

 atque ob fructum coluntur, sed à Cocco cacti ab America noviter illato molestata? è 

 fœcundissimis stériles evaserunt, et bestiolis nuper civitate donatis belium oppidani Gui- 

 marienses internecinum, sed vanum, indixerunt. 



Distrib. geog. Stirps meridionali-Americana , nunc per prbem totum calidiorem , 

 quocumque frigus mite , et vix ac rarissime gelet, sparsa. 



Oes. Speciem boreali-Americanam quae Opuntia vulgaris Mill. , qualem eam ex America fœderatâ traxit Fraserus 

 fllius nunquàm in Fortunatis, aut in Europâ meridionali , nec in Mauritaniâ vidimus. Linnœus et Opuntiam vulgarem 

 Mill. et speciem communem Europee meridionalis sub eodem nomine confudisse videtur , nam in horto Cliffortiano sub 

 Cacto Opuntia Ficum-fadjcam Bauhinorum et Ceesalpini citât, quae ambae speciem magnam crectam, quam ab America inter- 

 tropicâ advexerunt Hispani, referunt. Eam spinis abortientibus jam saeculo suo repertam fuisse ait Matthiolus. Cactus 

 Ficus-Indica L. formam oligacantham nunc in hortis sub hoc nomine cultam et plantam eamdem spinosam quam jam 

 sub C. Opuntia, confuderat, complexa est; nam in eodem opère sub eo Opuntiam maximam folio spinoso latissimo , et 

 longissimo Tournefortii allocat. Neoterici nomen Opuntiœ Fici-lndicœ formée anacanthae solae applicaverunt. Eam nos pro 

 varietate habemus speciei spinosœ polymorphes per Europam atque Africam sparsa? , quœ eadem est forsan ac O. maxima 

 Mill, ab O. vulgari ejusdem , quam in Europam tardiùs traxerunt Britanni, et patriâ priscâ, et habitu distinctissima. 

 Nomen Ficum-Indicam ergo botanicorum yeterum, atque ipsius, ut videtur Linnœi, et speciei magnai et formée suée «pinosee 

 oligacanthae restituimus , aptiùs quamvis O. vulgarem dixissemus , si hoc nomen alteri non anteà datum fuerit ; namque 

 omnium certè vulgatissimœ sunt. Opuntiee proculdubio Canarienses omnes, anacanthee, oligacanthœ, atque spinosae spe- 

 ciei unicee pertinent , prœter O. Tunam , sed planta ex America oriunda in novo orbe potiùs observanda est. 



OPUNTIA TUNA. Mill. 



O. cauleerecto; articulis oblongis, glabris, aculcis longis creberrimis flavis obsitis; 

 fructu obovato , Iaîè umbilicato, carne sanguineâ. 



Indorum Tuna ficifera. Pen. et Lob. Adv. Nov. pag. 453? 



Cactus Tuna. Lin. vol. 1. pag. 169. 



Cactus Tuna Hort. Kew. vol. 2. pag. 154. 



Cactus Bonplandii. Humb. Bonpl. et Kunth. Nov. Gen. vol. 6. pag. 69? 



Opuntia Tuna. Haiv. S/n. Suce. PL pag. 188. Pfeiff. Enum. pag. 161. 



Tunera Selvage Canariensium. s 



Ha.b. In saxosis maritimis caiidissimis insularum Ganariensium , nec uti species prsece- 



dens à littore longiùs recedit. 



nr. 27 



