246 Obfervatio LXIF. \ 



tum ejus ita comparatum deprehenderem. Quando a mo- 

 tibus hifcelibera vivebat, quantum Icilicet ex externo ad- 

 fpe&u judicare licuit, vegeta erat acfona, catamenia rite & 

 ftato temporefluebant, nec in aliis a&ionibus, homini fa- 

 no competentibus, praeternaturale quidquam notabatur, ex- 

 cepta faltem atonia & quandoque occurrente tumore ali- 

 quo, leviifimo tamen, brachii & pcdis finiftri , nec nonin- 

 ligni proclivitate ad terrorem , ex minima etiam caufla fta- 

 tim oborientem. Paroxyfmum autem inftantem praefagie- 

 bant ordinarie fomnus inquietus admodumque turbatus, ap- 

 petitusplanedeje£tus, dolores capitis, palpitationes cordis, 

 anguftia praecordiorum & frigus per totum corpus fefe dif- 

 fundens. Haec, quando per duos, tres, ad fummutp qua- 

 tuor dies perduraverant, motus convulfivi magna cum ve- 

 hementia miferam ita excruciabant &: exagitabant, ut a qua- 

 tuor perfonis in le&o detineri haud potuerit, Oculi tunc 

 erant claufi, os diftorquebatur, caput mira quadam vi mo- 

 do antrorfum, modo retrorfum agitabatur, Cor palpitabat, 

 fanguis impetuofe verfus pefltus & caput movebatur & re- 

 fpiratio fumme erat difficilis. Manus & pedes durante pa- 

 roxyfmo ratione frigiditatis cum glacie certabant; quampri- 

 mum vero ealor, etiam faltem aliqualis, in iisdem redibat, 

 ftatim paroxyfmus non folum mitior evadebat, fed quoque 

 ad breve qucddam tempus plane remittebat. Superato tan- 

 demillo, de fumma virium proftratione , fiti, dolorecapi- 

 tis & anguftia praecordiorum conquerebatur. Mens fibi non 

 conftabat, fed variaminuscohaerentiaplerumque tuncpro- 

 ferebat. Quodfi autempedes, praecipue vero manus, fri- 

 gus iterumoccupabat,illico etiam paroxyfmus denuo recru- 

 defcebat, nunquam tamen ultra duas, vel ad fummumtres 

 horasdurabat, hacque tragoedia finita, dein aegrota , pau- 

 corum dierum intervallo, ad plenariam orthoftadiam redi- 

 bat. 



Cete- 



