14. -. Obfervatto lil. 
o aod M ——————— MÀ — M M—— 
fuppreffione lochiorum, enormi fingultu gravibusque fuf£- 
focationibus & convulfionibus hyftericis ftipata, obtinuif- 
fec effectum Dn. D, KHERNIUS, nifi brevi poft ejus af- 
fumtionem & applicationem , fpatio unius hore , ingen- 
tem faburram materie cinericez foctidi(imae & frigidiflime 
quaternis vicibus agra dejeciflet. "Vid. Ephemerid, allegata 
Decur. ill. An. II, Obferv. $6. De menítruo alvi profluvio, 
defe&um tmenfium feliciter fupplente, videatur Deczr. 1l, 
Zinn, X. Obf. 193. quorfum etiam notabilis illa pertinet Ob- 
fervatio, in eadem Decuría, Anno P. p. 303, tecenfita, de 
foemina, fub qualibet ingravidarione , fingulis menfibus 
vehementiorem ac diuturnam diarrhocam  corminofam 
cum euphoria femper fuftinente, Demonftranc ergo. hz 
plures ve hujus commarcis obfervationes, quanrum emolu- 
menti non raro in menfium & lochiorum fuppreílione à 
tempeftivo & legitimo laxantium ufu in Praxi expedare 
liceat, | à; 
A 



(A. E. Büchnerus.) | 
 OBSERFATIO lll. |  -— 
DN, D. DIEGO REVIGLIAS. . 
De 
Culicum generatione. 
4 Rudceliffime hac «ftate à parvulo & audaci quodam 
C animalculorum infeftabamur genere, quz Latinis Cz- 
Áces, Romanis autem ni fallor $arazzcbe audiunc & 
ab ALBERTO MAGNO definiuntur , quod fint Zermes mi- 
nuti , volantes , oblongis cruribus & aculeis &c.. -Horum pe- 
culantia curiofitaci mez calcar addebat, in illorum corpo- 
porum ftructuram non minus , quam vivendi rationem, - 
pau- -. 
