

















496 | lero CX XX. c eis dii 
queant. - As vero nota eft flatuum, qui ibit aliud quam 
. diverfa aéris flumina & fluctus funt, violentia fupra ter- 
ram , maxime ubi ex anguítioribus locis effunduntur,aut | 
mutuo impetu fibi invicem occurunt. Ut horrendos | 
Indorum ventostaceam, in noftris quoque terris proce. - 
ras arbores radicitus evellere, firmaque s&dificia everte- | 
te interdum uentos , & per integras regiones feviré | 
compertum eft. Vid. S/em. 4 BIRKEN zinfiriaci domus ? 
P. 799. SZUMPF. Chron. Helvet. p. m. 136. &c.. Quid: | F 
ni in montium cavernas meatusque fübterraneos irruen- ; 
tes pofteaque exitum parantes atque iterum protusapamm 
tes folumtremefaciant. — 
JMerentur hic annotati confona SENECZE verbáj 
Lib. FI D. N. cap. 17. Nunquid , ait, dubium effe poteft m 
. cuiquam, quin nibil frt tam enquietum quam aér e tam 
ver/abile Q" vagatione gaudens &c. usque ad fin. cap, coi t 
etiam Zane, Bacoui de VERULAMIO ZZ f. ent. MA 
peu E 
Quantumvis autem m tales ventos ab j igne effe expaft 
fos actosque objici poffet, quis tamen ob hanc folam P 
rationem aérem in terra conclufum ad eruptionem com 
pelli prefumet, plures fane. caufas acean laudatus l8 
modo VERULAMIUS. e i 
—— Ceterum , qua non STURMIO foltilss. fcd & 
CARTESIO , GASSENDO , SCHOTTO aliisque ap- 
prime placuit terre motuum caufa , ignis nimirum. fub-- 
cerranei vis, varios halitus accendens aéremque rarefae 
Ciens, eam palmariam & frequentiorem , quinimo if. 
noítro phenomeno etiam unicàm lubens agnofco. * i 
| - IC 

ij 
EC 
