Memorla Ettmitlleriana. 



ANce obitum fupremaque funcra beacum ncminem du 

 ci pofle, qu# rerum humanarum eft fragilicas & mi- 

 ferrimse vicx condicio non Poeca tancum eloquicur, 

 fcd quicunque is eft, fuse omniumque corpori mcncisque 

 inhaerencis corrupcela? fibi confcius , proficecur. Nemo 

 unquam conftancem fibi vel forcunam , vel famam , in 

 craftinum, nedum in emorcualem diem pignore polliceri 

 audec, quo ipfo, fi quibus iftud felicicacis genus, quod ia 

 placida omniumque bonorum applaufu concelebraca mor*» 

 te refte collocacur , concigic, non muliebritcr flendum 

 plandibusque de illata divinitus injuria conqucrendum fed 

 exulcandum , deque inapofica felicicer difficilimo opcri, 

 quod fubrui auc evcrci facile pocuiflec, coronide congra- 

 culandum efle, fapienciores Philofophi, nihil reclamantc 

 fan&iore Religiqne, arbicrantur. .Proindc quse Iubricain- 

 ftabiliquc pede nixa ance diem lechi prudencifllmi eciam 

 viri mericp dici debec vircus , ucpoce quam affeSuum in^ 

 tcmpcrantia, hanc cnim nemo unquam compefcuic, & ipfi- 

 us corporis intemperies millibus fubjicic periculis, cuncde- 

 nique vcluftacur fummoque voco pocica eft, quam primum 

 inevitajbili defunfta faco ad fincm conftans perduravic, ali- 

 quamque fuperfticibus bene re&equc feaciendi& eloquea- 

 di de fc commodkacem reliquic. 



Pafcicur in vivis livor , poft faca quiefcit, 

 Tunc fuus ex merico quemque cucw honor. 



Rcflc 



