20 W. SÖRENSEN. 



Lycomedes funestus (Butler). 



13 — 15 mm longus (longitudine scuti 9 — 0,5), fuscus, parte femovali 

 palporum vitta inferiore lutea notata, eminentiis tuberis oculigeri et niajoribus 

 dorsualibus rubro-luteis ; tuber oculigerum tuberculis obtusis duobus prae- 

 ditum; pars media limbi anterioris leviter elevata granis magnis cylindricis 

 duobus ornata; limbus lateralis ordine exteriore irregulari granorum et 

 granulis interioribus paucis; areae secunda et quarta processulis binis, ceterae 

 (prima excepta) et limbus posterior scuti et segmenta dorsualia libera tria 

 priora granis majoribus binis ; pars femoralis palporum tubereulo inferiore 

 basali et spina interiore robusta armata; calcaneus I astragalo triplo 

 brevior- articuli tarsales: 6; 11; 7; 8: processus terminalis parvus. — Maris 

 coxa IV processu exteriore simplice (grano tarnen inferiore basali praedito) 

 instructa. 



1876 Gonyleptes fmiestis Butler (Journ. o. t. Linn. soc. London XII p. 153 Tb. VIII 



Fig. 5). 

 1899 Discocyrtns funestus Loman (Zool. Jahrb. Suppl. IV Bd. 2 p. 6). 



Coli. Mich. 41. Chile, Valdivia, Estancilla, 9. IV. 93 (1 $). 



Lycomedes bieornis (Gerv.). 



1849 Gonyleptes bieornis Gervais (Gav: Hist. fis. y polit. de Chile. Zool. T. IV p. 21 

 Aracn. Tb. I Fig 4(5, 49, 4b). 



Speeies mihi incognita. — Secundum explicationem ipsius tabulae dietae 

 Figg. 4 „Gonylcptem acanthoptem" praesentant. Quod autem sine ullo dubio 

 falsum est. Nam G. acamthops secundum descriptionem , p. 21 ; ad genus 

 Pachyli 0. L. Koch evidenter pertinet; dicitur enim „intra oculos uni- 

 spinigero". — Gonyleptes bieornis melius descriptus est quam speeies plures, 

 a Gervais descriptae; et descriptio G. bieornis figuris 4 congruit. Denique 

 figurae dietae speciem generis Jjycomeäis evidenter praesentant. 



Hisce characteribus Lycomedes (Gonyleptes) bieornis agnosci verisimiliter 

 potest: eminentiae majores tuberis oculigeri sunt magnae (processuli; „un 

 par de cuernecitos rectos y agudos"); eminentiae majores scuti dorsualis 

 sunt parvae; limbus lateralis scuti granis parce ornatus („muy poco gra- 

 nosa")-, segmentum liberum dorsi abdominis saltem unum pare eminentiarum 

 majorum — ut videtur: non magnarum — praeditum; coxa IV maris pro- 

 cessu exteriore biramo ; trochanter IV maris processu superiore apicali, in- 

 trorsum directo (aut curvato); femur IV maris rectum eminentiis magnis 

 praeditum, quorum maxima basi femoris („en su orijen") imposita est. 



Patria: Chile. In locis humidis reipublicae vivere dicitur. 



