üb. XIII tract. 1 cap. 5. 911 



talibus enim corporibus || multum desiccatis, quasi | non apparent nisi 

 reticulationes venarum. sicut et in foliis vitis aut ficus aut aliis foliis || 

 latis, | quan dodesiccata sunt, non apparent nisi reticulationes viarum || 

 per quas defluxit nutrimentum per totum corpus folii. 



5 | Accidit autem in venis et in canalibus aliquid simile: quoniam 42 



sicut in canalibus etiam non fluente aqua adhuc remanent canalia 

 cavata per quae iterum et iterum aqua fluat: et sicut canalia parva 

 obliterantur luto quod secum trab.it aqua, magna autem manent con- 

 cava et luto deleri non possunt: ita accidit venis quae sunt canalia 



io sanguinis: et parvae quidem implentur carne || et adipe | ita quod non 

 videantur esse nisi caro, potentia tarnen sunt venae: |] et quando macies 

 carnem educit, efficiuntur venae actu sicut prius: magnae autem de- 

 ferentes nutrimentum, quod est sanguis vel humor qui est loco sanguinis: 

 | propter quod etiam sine carne non potest esse membrum per quod 



15 currit sanguis : et in membris quidem || carnosis | non manifestantur 



venae parvae, sicut neque in fluxibus aquae parvi manifestantur canales, 



sicut prius diximus, nisi extrahatur materia opilans canales ipsos 



| Venae autem || omnes | procedunt in corpore a magnitudine ad 



parvitatem: et quo plus extenduntur in corpore, eo plus angustantur 



20 et implentur spissitudine sanguinis: et j| extremitatibus earum | exsudat 

 humor qui || membra nutrit: et in eisdem extremitatibus exit super- 

 fluitas aquosa quae | sudor vocatur : propter quod sudor ut frequenter 

 non fit, nisi quando || plus quam oportet | calefit corpus: et || ex calore 

 | aperiuntur orificia venarum: || et tunc spissum sanguinis retinetur, sed 



25 aquosum effluit: et hoc est sudor. 



| Accidit autem aliquando in quibusdam sudor sanguinis propter 13 

 malitiam complexionis: fuit enim horum corpus paratum || et laxatum 

 | ad fluxum || orificiorum venarum : | et fuit sanguis eorum valde humidus 

 aquosa humiditate propter debilitatem n caloris venarum, || qui deco- fol. 215r 



30 quere et inspissare debuit sanguinem. | Debilitatur autem calor, quando 

 suffocatur a superfluo cibo. Quando igitur calor modicus agit in cibum 

 multum, non decoquit ipsum, et tunc remanet aquosus. Si enim deco- 

 queretur sufficienter, spissus efficeretur. Sudoris ergo sanguinei causa 

 est calor parvus agens in multum cibum aquosum. Multitudo autem 



35 cibi || respectu caloris | duobus est modis, quantitate videlicet et qua- 

 litate. || Aliquando enim bonus est cibus, sed sua quantitate impedit 

 calorem, ita quod non sufficienter digeritur: et tunc sudat corpus, eo 

 quod nimis nutritur incompleto nutrimento. Qualitate autem impedit, 



3 viarum] venae et causa huius est quia sanguis et quod convenit ipsi 

 est in potentia corpus aut conveniens corpori Sc. — Arist. deest Alb. 4 post 

 quas del. oritur m. 1 15 sanguis] et non potest esse sanguis sine venis Sc. 



= Arist. deest Alb. 18 öes in marg. pro deleto eod. voc. m. 2 23 quam 

 sup. lin. m. 1 35-36 qualitate] quoniam non est totus sanguis bone di- 



gestionis per unum modum Sc. 



58* 



