Üb. XVI tract. 1 cap. 2. 1065 



| et II ratio quidem Aristotelis ad hoc est, quod | illud extrinsecum || 

 spermati | non inciperet umquam movere II sperma, | nisi tangeret ip- 

 sum: eo quod non sequitur aliquod movens alteratio moti, nisi tangat 

 ipsum. || Sed ut haec ratio intelligatur, oportet latius ordiri hanc dispo- 

 5 sitionem. 



Dicunt enim quidam medicorum spermata concepta primo moveri 

 modo plantarum ad nutrimentum et conversionem et augmentum et 

 formationem et plantas dicunt moveri virtute caelesti et virtute terrae 

 ad dictas mutationes: et ita dicunt ab anima matris moveri embria 



io sive semina concepta ad conversionem et figurationem et nutrimentum 

 primum et postea infundi animam et tunc moveri motibus animae 

 propriae: quod omnino absurdum est secundum omnium Perypatheti- 

 corum peritiam: et est cogentissima ratio quae inducta est per verba 

 Aristotelis. Cum enim inter movens et motum non sit medium, oportet 



15 id quod naturaliter movet, naturaliter esse coniunctum sicut coniun- 

 gitur natura ei cuius ipsa est virtus et forma. Motus enim naturalis 

 est ab intrinseco et essentiali principio : et ideo si anima matris movebit 

 embria quae intrinsecus convertuntur et moventur, oportebit ipsum 

 movens esse intrinsecum et essentiale principium. Hoc autem nullo 



20 modo est anima matris : cum enim virtus caelestis movet, nullo modo 

 transmutat nisi efficiatur informans virtutes intrinsecas materiae 

 moventes. 



Adhuc autem omne movens generans et convertens et formans, 14 

 non movet materiam nisi ad seipsum: quod autem anima matris moveat 



25 et formet et convertat embria ad seipsam, est absurdum dicere omnino. 

 Amplius secundum hoc si anima matris est figurans et conver- 

 tens, cum non propter aliud sicut ex praedictis patet, exigatur sperma 

 masculi, nisi propter conversionem et figurationem membrorum, super- 

 flueret sperma masculi et posset femina ex seipsa concipere et gene- 



30 rare : quod est absurdum. Embria igitur ab extrinseco sibi motore 

 non moventur ad conversionem et formam membrorum. 



| Manifestum est igitur quod in embrione est ista virtus || movens 

 convertendo spermata et formando: | quoniam si non est in eo, tunc 

 necessario sequitur distinctam esse et divisam % |J subiecto et loco a fol. 255v 



35 spermatibus conceptis. | Dicere autem quod hoc modo divisa est || 

 virtus vel anima movens, | est falsum || sicut patuit ex praeinductis 

 rationibus. Praeter omnia enim quae inducta sunt, quaeremus si sit 

 virtus extrinseca existens et operans conversionem et formationem 

 spermatum, ita quod illa virtus non sit anima matris ut dixerunt illi 



30 Arist. IL p. 734 a 1 



3 non sup. lin. m. 2 15 ante id del. quod m. 1 17 ante ab ex- 

 trinseco del. idem. voc. m. 1 si anima m. 3 pro deleto si anima m. 1. 39 post 

 spermatum del. corrumpitur post partus figurationem ultimo si est remanens 

 secundum eamdem dispositionem in qua fuit prius m. 1. 



