1068 Alborti Magni de animalibus 



neratione | esse post alterum, ita quod cor non facit epar nee epar 

 facit aliud II quodeumque membrum | sed tantum epar erit post cor || 

 tempore, | sicut post puerum fit iuvenis, et post iuvenem senex: non 

 quod unus exeat ex altero || sicut ex causa generationis suae. | Non 

 vult igitur iste, | quod ex illo quod primo est quasi in actu, sit illud 5 

 quod est in potentia, || sed tantum sit post ipsum dicens | hoc esse in 

 omnibus tarn physicis quam artificialibus. || 

 ls Nos autem videmus oppositum: quoniam in omnibus physicis et 



artificiliabus posterius semper est in priori in potentia: | forma enim \\ 

 per quam cognoscitur et est res id quod est. in potentia | est in priori : || 10 

 propter quod etiam posteriori supposito necessario est id quod est 

 prius: | et sie forma epatis est in corde in potentia et virtute forma- 

 tiva: | propter quod etiam sermo || Homery similis est fabulae poeti- 

 cae || seeundum opinlonem Piatonis confietae. lere enim omnes tabulae 

 sunt seeundum opiniones ipsius. iß 



| Similiter autem [alsus est sermo dicentis In spermate esse unam 

 partem separatam ab aliis quae creata est primitus || a generantis 

 virtute, et postea creet illa omnia membra: hoc enim est impossi- 

 bile || et contra sensum: virtutes enim sunt ex Bpermate. Manifestum 

 autem est quod quodeumque prius dicatur esse in iiiis partibus, | non 20 

 luit nisi ex generante qui spermatizavit emissum. | I'rimum autem u 

 quod emissum esl ex generante, | non est nisi Bperma in quo nulla 

 pars seeundum formam est ab alia substantia spermatis distineta. | Tota 

 enim substantia spermatis quaedam est operatio generantis || et emit- 

 tentis Bperma quod est omogenium. ! Et ideo non possumus dicere -• 

 quod in spermate a primo generante sit aliquod membrum subito 

 creatum quod virtute sua | creet || et formet alia membra. Neque 

 possumus dicere quod prineipium Formans etcreans | sit extrinsecum. || 

 Multis autem videbatur antiquorum | quod necesse esset dicere alte- 

 rum istorum. 30 



Gap. III. 



Et est digressio declarans summam de difficultate solutionis induetaruni 



quaestionum et de solutione ipsarum seeundum Alexandrum 



Perypatheticum qui sequutus est Empedoclem. 



1«> Oportet autem nos laborare ad harum quaestionum solutionem as 



veram : et ut melius solutio earum intelligatur, capitulariter repetamus 

 quaestionis difficultatem. 



Est autem quaestionis summa, quid sit illud quod agit in sper- 

 mate primas operationes. conversionem videlicet et distinetionem et 

 formationem membrorum. Cum enim tarn anima in se quam omnis n> 



9 forma] debet ergo esse forma et aspectus in illo quod est prius Sc. 

 uhjts öaoi &v in elöog y.cd r\v (AOQtfyv iv ixelvtp tTrui 32 Et est— summam 



sup. lin. m. 1 33 post ipsarum del. seeundum Avicennam m. 1. 



