1408 Alberti Magni de animalibus 



110 60. | Lepus notum est animal celeritate vigens, posterioria 

 crura habens longiora quam anteriora et ideo montem melius scandit 

 quam descendat. Pilosum habet pedem, timidum est animal || et tarnen 

 magni cordis, sed frigidi sanguinis et frigidi cordis : \ et ideo ad pastum 

 non nisi nocte progreditur. Numquam multum pinguescit : et quando 5 

 sub tectis nutritur et non movetur, aliquando ren eius dexter sepo 

 operitur, et tunc moritur. Inter animalia in utraque mandibula dentes 

 habentia solus habet coagulum: et hoc est melius quanto lepusculus 

 est antiquior. In terris valde frigidis albi sunt || sicut in Alpibus | : in 

 aliis autem quidam eorum hyeme albescunt et aestate revertuntur ad 10 

 proprium colorem. In locis autem in quibus esse consueverunt, vix 

 umquam eradicari possunt propter multiplicem eorum impraegnationem. 

 Dicunt autem in Cytaeha non esse lepores || sicut nee cervi nee apri 

 nee capreae nee ursi vivunt in Affrica. 



| Est autem animal Simplex, nullius defensionis nisi per fugam, is 

 et apertis oculis dormiens. Cum hoc animali mustelam dicunt dolose 

 ludere, quod cum ludo lassaverit, per guttur apprehendit et fortiter 

 adhaerens stringit nee propter cursum leporis separatur et tandem 

 lassatum interficit et comedit. 



111 | Caro autem leporina sanguinem grossum generat || multiplica- 20 

 tivum colerae nigrae: desiccat autem et subtiliat | et ideo valet contra 

 viscerum dolorem et abseidit tluxum ventris: caro etiam eius frixa 

 cum oleo si ex ea fiat clistere fluxum ventris removet et ulcera in- 

 testinorum. Si comedatur caro eius assa in furno vel in patella, idem 

 operatur. Si maculae nigrae umbrosae pessimae, cum sanguine eius 25 

 ungantur. removentur. Caput leporis combustum tritum cum aceto si 

 inungatur cum eo allopicia curatur. Caput assum et cerebrum comestum 

 iuvat contra tremorem ex infirmitatibus provenientem. Epar leporis 

 desiccatum si ex eo sumat epilenticus pondus unciae, iuvat. Stercus 

 leporis liquefactum cum aceto, si ex eo inungantur ulcera grossa vel so 

 impetigo ex qua exit aqua citrina. curat ea. Stercus leporis positum 

 super mulierem quae numquam peperit, numquam pariet quamdiu 

 tenuerit: et si ex eo modicum in vulvam posuerit, desiccat menstruum 



et desiccat matricem exsiccatione vehementi. Qui habuerit dolorem 

 dentium et posuerit unum ex dentibus leporis in parte ubi dolor fuerit, 35 

 aufert dolorem. Leporis integri combusti cinis confert contra lapidem 

 fol. 376v in renibus. || % Si potaverit mulier post purgationem suam tribus diebus 

 continue coagulum leporis, dicunt quidam quod prohibet coneeptionem, 

 et aliquando iuvat ut dicit Avicenna. Si autem imposuerit vulvae 

 post suam purgationem, semper iuvat ad coneeptum. | Fei leporis 40 



1 Thom. (1 Hb. rer.) 3 cf. Arist. Zuy 4 p. 667 a 20 13 Cytaeha iv 

 'I&ÜY.fi Arist. Zi& 28 p. 606 a 2 eqs. 39 Avicen. can II 397 celerae med. e 

 Razis elhavi XXI HO fVinc. 18, 61—64]. 



35 post posuerit del. dolorem dentium m. 1 38 continue sup. lin. m 1. 



