Üb. XXill tract. un. cap. 7. 8. 1461 



ad fortes aves frequenter dimittitur, quando incaluerit ira eius, se ipsum 

 inconsiderate praecipitat in mortem, et talem casum iam in Alpibus 

 quidam de nostris viderunt sociis. Falcone enim montanario de rupe 

 veniente, praedamque in sequente avem quae perdix vocatur, aquila 

 5 contra quam praedicta perdix volavit, praedam praeripuit, ad quam 

 rem montanarius falco impatientia iniuriae stimulatus a praedicta 

 aquila praedam praeraptam nitebatur accipere. Sed cum aliquamdiu 

 nitens perficere intentionem non posset, altissime asscendit et deorsum 

 torrendo veniens ictum in caput aquilae dedit et seipsum peremit et 



io aquilam. Ab huiusmodi ergo furore montanario semper est praeca- 

 vendum. 



Iste falco frequentius invenitur quam praeinducta duo falconum 

 genera, et mirabiliter gaudet in feritate sua et ideo frequenter de isto 

 genere inveniuntur falcones quibus non sufficit vulnerare unam avem 



15 et deicere, sed gloriantur in hoc quod multas deiciunt, et adeo in sua 

 feritate aliquando delectantur quod cibi obliviscuntur et detinentur 

 crudelitate occisionis avium. 



Haec igitur de montanario dicta sint. tt fol. 390v 



Gap. VIII. 



20 De falconibus qui peregrini dicuntur. 



Falconum genus quod vocatur peregrinum, praeinducta genera 57 

 sequitur in nobilitate quarto loco. Vocatur autem peregrinum duabus 

 de causis, quarum una est et vera quia semper de terra in terrram 

 peregrinatur quasi omnes pervolans terras. Secunda est plus secun- 



25 dum opinionem falconariorum, quod videlicet nescitur nidus eius nee 

 inventus est a falconariis, sed in volatu longe a loco suae capitur gene- 

 rationis. Utriusque horum causam audivi ab expertissimo falconario, 

 qui in heremo Alpium iuxta iuga altissima montium multis annis ha- 

 bitaverat. Dicebat autem quod hü falcones quos peregrinos vocamus 



30 in altissimis et praeruptis parietibus montium nidos construebant, nee 

 aliquando patuisse aditum nidi nisi desuper a cacumine montium no- 

 mine per funem submisso, quam submissionem dicebat frequenter 

 oportere fieri per cordam centum passuum et aliquando centum quinqua- 

 ginta, aliquando vero trecentorum vel ducentorum et frequenter esse 



35 impossibile aut propter distantiam aut asperitatem scopulorum, et 

 propter hanc difficultatem evenisse opinionem quod nesciatur locus 

 generationis horum falconum. Dicebat autem se saepius vidisse quod 

 antiqui praedam pullis duxerunt in antra et rimas talium montium. 

 Addidit etiam esse consuetudinis horum falconum quod parentes post 



40 completionem iuvenum expellunt eos de loco suae habitationis propter 



e m. 2 

 21-22 excerp. Vine. U, Falco peregrinus Tunst, 86 f\ venisse 



