lib. XXIV cap. un. 1545 



113. | Sepia piscis est de genere malakye notus. Mas huius 53 

 piscis varius et nigrior est et constantioris carnis quam femina. Fe- 

 mina tridente percussa mas auxiliatur ei: sed mare percusso, femina 

 fugit. Cum in timore est piscis iste, humorem nigrum ex se effundens 



5 aquam turbat. Et hie humor ut dieunt in lucerna positus si lumen 



in ea accendatur, facit circumstantes videri Ethiopes. 



| Hü pisces bini natant mas et femina et omni tempore ovant 



et femina ova fundente mas lac desuper spargit. Ova eius dura sunt 



et complentur noctibus quadraginta. || 

 io Ceterum multa in antehabitis de natura huius piscis dieta sunt, 



et ideo haec quae dieta sunt, sufficiant. 



114. | Sparus piscis est marinus a telo missibili rusticorum quod 

 spargitur quando iacitur, dictus eo quod habeat huius instrumenti 

 figuram. || 



15 115. | Scorpio maris est animal scorpioni simile: manum enim 



tollentis percutit: et dieunt quod si decem cancri colligati in maris 

 locum aliquem proiecti fuerint, ad locum illum omnes scorpiones congre- 

 gari: ovat autem in vere primo et seeundo iterum in autumno. || 



116. | Scaurus piscis delectabilis qui solus ruminat inter pisces. 54 

 20 Hunc piscem dieunt non multos et consertos dentes habere et ideo 



ruminatione indigere licet haec non sit causa ruminationis. Dieunt 

 etiam hunc Romam de longinquis partibus allatum in Tiberi esse 

 multiplicatum. Hie piscis fertur esse ingeniosus ita quod gurgustiis 

 vel reti captus cauda percutiendo vimina ampliat et exire retrograde 

 25 nititur, cuius conatus ore caudam trahens dicitur iuvare exterior 

 scaurus si forte affuerit. || 



117. | Serra est marina belua ingens corpore, pinnas habens 

 latissimas et alas immanes. Haec belua cum viderit navem velüi- 

 cantem in pelago, elevatis alis in contrarium velificare contendit et 



30 cum forte XXX vel plus stadiis sie inventum contenderit, lassa de- 

 ficit et submissis alis pondere proprio fertur in profundum ad locum 

 suum ubi prius erat. |[ 



118. Serra minor belua est marina, ut dicit Plinius, quae caput 

 habet cristatum durum sicut serra dentatum et subternatans navibus 



1 Thom. VII (3 Plin. 9, 84 5 Md. XII 6, 46) [Vinc. 17, 89—90]. Sepia 

 ofücinalis L. 



12 Thom. VII (Md. XII 6, 31). Sparus spc. 



15 Thom. VII (15 Md. XII 6, 17 — 16 Plin. 32, 55 [de terrestri dicensj 

 18 Arist. Zie 9 p. 543 a 7) [Vinc. 17,88]. Cottus scorpius L. 



19 Thom. VII (19 Ambr. V 5, 12 21 Plin. 9, 62 23 Md. XII 6, 30) 

 [Vinc. 17, 52]. Scarus cretensis C & V. 



27 Thom. VI (Md. XII 6, 16 cf. Physiol. 20 Prion.) [Vinc. 17, 127] v. i. 



33 Thom. VI (33 non Plin. sed. Md. XII 6, 16) [Vinc. 17, 127] v. i. 

 femina m. 1 



8 mare del. 



