lib. XXV. 1569 



lacerta et stellio, dentes parvos oris sui dimittunt in loco sui morsus 

 infixos: et sunt parvi subtiles et nigri quasi pili nigri | et ideo non 

 cessat locus dolere et prurire donec extrahantur cum serra vel cul- 

 tello posito super eos et excidente eos: et tunc sedatur dolor sicut 

 5 dicit Avicenna. Extrahunt etiam dentes eius oleum et cinis super- 

 posita si postea sugatur locus et ponatur in aqua calida. || 



Licet igitur non sint ordinis serpentum, tarnen propter conformi- 

 tatem figurae hie tanguntur naturae earum. 



| Dicit autem Jorach in libro suo quem de animalibus quibusdam 32 

 io composuit quod quando senuerit lacerta et oculi eius obscurantur, et 

 ineipit excaecari, tunc intendit contra solem ad radios ipsius et oculos 

 suos dirigit contra solem per foramen aliquod tempore matutino quous- 

 que redeat visus eius et perfecte videat sicut prius. || Si autem verum 

 dicit in hoc iste % philosophus pro certo obtenebratio oculi est ex fol. 419 r 

 15 Mgiditate constringente humidum oculi quod calor luminis solis dissolvit 

 et subtiliat et sie visum restituit. 



| Dicit autem Plinius quod lacertae compares vadunt et capto 

 uno alter efferatur in capientem. || 



De lacertarum etiam genere est alia quaedam bestiola parva 

 20 similis in figura lacertae, sed caudam habet nigram, quae araneis 

 silvestribus vescitur. 



| Ovat autem lacerta, sed non cubat et quod quidam dieunt 

 quod mater devorat partum praeter unum magis inertem qui tarnen 

 postea parentes devorat, || omnino est falsum. | Lacerta linguam dicitur 

 25 habere pilosam, II sed non habet: immo sunt dentes parvi ut pili: | et 

 est bifida sicut lingua serpentis. In India sunt lacertae pedum viginti 

 quatuor, colore fulgenti. || 



Narravit mihi unus de nostris soeiis fide dignus quod vidit in 

 Provincia et Hispania aliquando lacertas habentes spissitudinem cruris 

 30 hominis sub genu : et non erant multum longae et erant nigrae et 

 habitabant in cavernis terrarum et insilierunt in homines et animalia 

 transeuntia alte saltantes de terra: et aliquando morsu uno auferebant 

 totam maxillam hominis. 



38. | Miliares ut dicit Semyrion est serpens qui propter suam 33 

 35 citrinitatem est quasi coloris milii et ideo etiam a milio nomen aeeepit: 



et ei quem mordet contingunt aeeidentia malarum viperarum de quibus 

 nos inferius dicemus, quando loquemur de viperarum morsu. Est igitur 

 iste serpens ordinis seeundi. || 



39. | Maris serpens est multarum specierum, in hoc conve- 

 40 nientes cum terrestribus quod pedes non habent, sed modo anguilla- 



rum repunt in fundo et natant quando necesse est quia pinnas habent. 



34 Ävicen. can. IV 6, 3. 44. 



39 Thom. (Mare habet serpentes eqs.). 



