1576 Alberti Magni de animalibus 



44 60. | Tyliacus vermis ut dicunt serpens de genere draconis 



qui tiliacus a tilia vocatus est eo quod in medulla tiliae primo nasci 

 dicitur et medullam primitus et postea lignum usque ad casum arboris 

 depascitur et crescit in maximae quantitatis longitudinem et spissi- 

 tudinem et insidiatur bestiis I! et hominibus et devorat eos et habet 5 

 morsum draconis: et cum capitur, oportet quod cum generibus tormen- 

 torum quibus in expugnatione castrorum usus est, capiatur. 



Gl. | Viperarum genera omnia sunt in secundo serpentum 

 ordine. II Est autem serpens vipera strictus superius in loco dyafracmatis 

 et amplior inierius, et habet caput acutum et os dentatum : | sed masculus io 

 duos tantum habet dentes anterius in mandibulis || ita quod duales 

 tantum habet, duos inferius et respondentes illis habet duos superius. 

 | Femina autem habet plures: et in hoc cognoscitur morsus maris a 

 morsu feminae sicut dicit Avicenna. 



1"> | Quod autem Jorach dicit de hoc serpente quod t'emina insa- is 



niens libidine caput spuens maris capit in os apprehendit et amputat 

 et ex sputo illo concipit partum qui se de corpore matris emordet et 

 sie visceribus matris laceratis mater moritur in partu, II | et quod cau- 

 sam huius assignat quod exitus superfluitatis sit ut punctum acus et 

 ideo ut alia animalia nee coneipere nee parere possit, II res est im- 20 

 possibilis seeundum naturam et omnino absurda, et a nobis alibi im- 

 probata. 



| Adhuc autem quod dicit Plinius volens magis aptare menda- 

 cium quod quidem ut dictum est coneipiat decapitatione masculi: sed 

 quia multos coneipiat et propter stricturam corporis non nisi unum 25 

 post unum eniti possit, cum multi sint (amplius videlicet quam XX) 

 Ultimos taedium invadit quod non produnt ad lucem et tunc illi viscera 

 matris corrodunt, || est similiter mendacium et impossibile. Natura 

 enim numquam dedit actum cuius non daret naturalem potentiam et 

 facultatem quia aliter deficeret in necessariis. Omnia igitur genera 30 

 serpentum primo ova coneipientium et postea animal parientium propter 

 duas sui uteri dispositiones | viperae dieuntur quasi vi intrinseca pa- 

 rientes cum alia ovantia exterioribus amminiculis pariant. Haec apud 

 Graecorum veteres vocantur viperae. || 



4i> | Accidentia autem morsus huius serpentis dicit esse Avicenna 35 



quod ex loco morsus duorum aut plurium dentium egreditur a prin- 



I Thom. (lib. rer.) Lintwurm. 



8 Avicen. can. V 1 (ars trociscorum de viperis) IV 6, 3. 32) 15 Jorach. 

 apud Arnold. II 9,28 a 18 Thom. (18 ex Physiol. 48 23 Plin. 10, 170 

 32 Isid. XII4, 10) 35 Arlcen. can. IV6, 3.32. p. 1577, 16 Thom. (ex Physiol. 48) 

 19 Basilius-Ambros. V 10, 31 20 Experim. cf. Plin. 29, 122 23 Ambros. V 

 7, 18) [Vinc. 20, 48—53]. 



II post anterius del. unum inferius m. 1 34 post veteres del. ... letha 

 m. 1 post vocantur del. hoc est m. 1. 



